Weduwen schetsen bizar beeld Holleeder

Zelfs kinderen van vriendin en zus werden bedreigd

'Een verhaal neerleggen' heette het in de wereld van crimineel Willem Holleeder. Hij bracht verhalen in omloop die niet klopten. Zo beschuldigde hij anderen van de moord op zijn zwager Cor van Hout en van die op Sam Klepper, de man van zijn latere vriendin. De beide weduwen, zus Sonja Holleeder en Sandra den Hartog, denken inmiddels wel beter te weten. De man waarmee zij jaren leefden, voor wie ze de was deden en een maaltijd in de magnetron stopten, is de moordenaar van de vader van hun kinderen. En uit naam van diezelfde kinderen moet de moordenaar nu hangen.

De beide vrouwen getuigden gisteren voor het gerechtshof Amsterdam in wat het Passageproces heet. Daarin staat onder meer Dino S. terecht als geestelijk vader van een aantal moorden. De moord op Sam Klepper kan wat Sandra den Hartog betreft niet op zijn conto geschreven worden, zoals Holleeder graag wilde.

Op 10 oktober 2000 werd crimineel Klepper op het Gelderlandplein in Amsterdam Buitenveldert doodgeschoten. Een jaartje later drong Willem Holleeder zich op. Hij zou zich over Sandra ontfermen, hij zou haar problemen oplossen. De relatie bracht veel, alleen geen bescherming. Holleeder pakte haar in, bond haar aan zich en liet zijn zuster Sonja controleren wat ze deed en waar ze was. En zoals het bij Holleeder gaat, niemand maakt een einde aan de relatie anders dan Willem zelf. Sandra kwam op twee manieren bedrogen uit. Ze moest voor haar veiligheid betalen. Een miljoen euro diende overgedragen te worden in een portiek in de P.C. Hooftstraat in Amsterdam. En dat was niet het enige. Tijdens een ruzie met Willem over haar zoon riep hij dat hij met haar zoon zou doen wat hij ook met diens vader Sam Klepper had gedaan. "Ik ga hem laten liggen zoals zijn vader", had hij volgens Sandra geroepen.

Het relaas van Sonja Holleeder doet voor dit verhaal in gruwelijkheid niet onder. Op 24 januari 2003 werd haar man Cor van Hout in de Amstelveense Dorpsstraat doodgeschoten. "Willem kwam eerst huilend bij me op de bank zitten. Diezelfde avond nog kwam hij voor de erfenis. Hij dacht dat er geld was, maar het enige dat ik had was mijn huis en eigenlijk had ik dat ook niet meer. Daar was hij erg gefrustreerd over." De volgende dag moest de kersverse weduwe met zus Astrid naar het bos komen: Holleeder, zo bleek, had dringend geld nodig. "Ik moest mijn huis verkopen om de schutters van de moord op mijn eigen man te betalen."

Dat beide vrouwen met hun verhaal zeker tien jaar hebben gewacht en verder leefden onder het juk van Holleeder is opmerkelijk. Vrees was de belangrijkste reden dat ze bleven. "Je weet wat ik doe", had hij Sonja toegeroepen in een van zijn vele kwade buien. Sonja mocht zelfs tossen 'wie van haar kinderen het eerst zou gaan'.

Het hof wilde gisteren in ieder geval van Sandra weten wat de relatie met Willem voorstelde. Gingen ze uit eten? Ja. Maar als het een sjiek etentje was, liet Holleeder vriendin Maaike opdraven. Kreeg Sandra geld? Nee. Waar leefde ze dan van? Had ze een eigen baan? Nee, maar wel geld uit de verkoop van een woning. "En ik verkoop spulletjes", liet ze de rechter weten. En toen die vroeg wat dat dan wel waren, ging het luik dicht: "Ik beroep me op mijn zwijgrecht".

Vrijdag krijgt het proces tegen Holleeder zelf een vervolg. Hij staat terecht voor vier moorden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden