Wederzijds respect in Borussia-park

Franck Ribéry, Miroslav Klose en Arjen Robben vieren de gelijkmaker van Bayern. (FOTO REUTERS)

Een uur voor de aftrap verschijnt een gesoigneerde, stijlvol grijzende vijftiger op de schermen in de perszaal van het Borussia-park. Dit is Rainer Bonhof, de prachtige middenvelder van het Duitse voetbalteam uit de jaren zeventig. Nu is hij vicepresident van Borussia Mönchengladbach, van oudsher zijn club, en hij spreekt zijn gevolg toe vóór de wedstrijd tegen koploper Bayern München die een verdienstelijk 1-1 gelijkspel zal opleveren.

Als de lift op weg naar de hoogste verdieping op een van de tussenetages zijn deuren opent, word je gegrepen door een zwartwit foto, uitvergroot over een brede wand: Günter Netzer, de nog mooiere middenvelder van toen, met zijn lange piekharen die artisticiteit en tegendraadsheid ineen uitbeeldden.

Hier moet je gevoel (en goed, een beetje de leeftijd) voor hebben, en Louis van Gaal heeft dat. In een interview voor het programmablad van Borussia heeft Van Gaal als trainer van de bezoekende club met eerbied gesproken over de tijden van toen, waarin hij zelf als speler ontlook. Van Gaal heeft Netzer, Vogts, Simonsen en Bonhof genoemd als Borussia-namen en Beckenbauer, Müller, Hoeness en Rummenigge als die van Bayern. Het blad is ook beleefd voor hem. Er is een zwartwit foto afgedrukt van de toss vóór een Uefa Cupduel in het volgende decennium, de jaren tachtig: een nog fragiele Van Gaal reikt het Sparta-vaandel over aan de toen malige aanvoerder van Borussia.

Wie weet speelt dat toch mee, als Bayern twee punten heeft verspeeld in Mönchengladbach en twee ronden voor het einde is achterhaald door Schalke’04. De koploper heeft povertjes gespeeld, maar Van Gaal toont zich tevreden en hoffelijk. Van zijn Duitse assistent had hij al begrepen, vertelt hij, dat Borussia-uit altijd lastig is. Hij wenst Borussia veel succes en complimenteert de club met zijn stadion–inderdaad een fraaie veste, waarin mager voetbal op volgepakte tribunes voor lief wordt genomen.

Er zijn meer redenen voor Van Gaals inschikkelijkheid. Ondanks het puntenverlies blijft Bayern de voornaamste titelkandidaat, met Bochum en Hertha BSC als laatste tegenstanders én een beter doelsaldo dan de concurrent. De centrumverdedigers Demichelis en Van Buyten zijn vandaag geblesseerd uitgevallen en de geschorste aanvoerder Van Bommel heeft al helemaal niet meegedaan. Vooral dan ziet Van Gaal zijn team als een familie, zoals hij ook de Duitsers wil duidelijk maken–bijvoorbeeld vorige week nog, in een interview met de Süddeutsche Zeitung. Juist als het even minder gaat, zoals vandaag in Mönchengladbach, geen kwaad woord van hem–deze week dienen zijn spelers alweer extra krachten te kunnen aanboren in de Champions League, tegen Olympique Lyon.

Maar het moet óók historisch besef zijn dat tot waardigheid aanzet, op deze speciale voetbalgrond waarop in een plaatsje net over de Nederlandse grens in de jaren zeventig vijf landstitels werden veroverd, en in 1975 de Uefa Cup. De romanticus kan hooguit betreuren dat hij zich feitelijk niet bevindt op de plaats waar het toen gebeurde, de legendarische Bökelberg, maar in het luttele kilometers verderop gebouwde Borussia-park wordt de sfeer van de hoogtijdagen gepast gekoesterd.

Toch heeft niet iedereen er oog voor. Als je in de jaren tachtig pas bent geboren, zoals Arjen Robben, heb je er misschien wel geen weet van. Het kan ook zijn dat je er geen boodschap aan hebt, als je als een van de vele gevierde voetballers in dit tijdperk van de gemaakte sterren eens een keer níet hebt gescoord–als je een keer nauwelijks hebt kunnen dreigen, van rechts naar binnen, en de enkele schoten die je hebt kunnen lossen, zuiverheid misten.

Robben kan een flitsende voetballer zijn en zijn waarde is dit seizoen al vaak bewezen, maar op deze zaterdag in Mönchengladbach overheersen de gebaartjes. Vorige week had hij misbaar getoond toen hij laat in de wedstrijd tegen Lyon was gewisseld, nu heft hij de armen herhaaldelijk ten hemel als hij de strafschop niet krijgt waarop hij ook geen recht heeft. In diens column in De Telegraaf heeft Guus Hiddink hem juist vandaag aangesproken op ’die maniertjes van raar gedrag’.

Zou hij daarom nu de Nederlandse persvertegenwoordigers voorbijlopen? Waar Robben snel wegschiet, stond even tevoren de voorzitter van Bayern München een kring van journalisten te woord: Karl-Heinz Rummenigge, ook zo’n voorkomende representant van het rijke verleden waaraan nog in de 21ste eeuw het Borussia-park zijn ziel ontleent–voor wie dat aanvoelt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden