We willen dombo's zien

Al meer dan tien jaar is 'Ik vertrek' een geliefd programma voor de beste stuurlui aan wal. Lekker vanaf de bank bekijken hoe dromerige landgenoten ergens in het buitenland een vervallen vakantieparadijsje kopen en langzaam maar zeker hun eigen fuik in zwemmen. Zich uit de naad werkend in een race tegen de klok, terwijl het spaarvarken luid rinkelend leegstroomt, de verbouwing vies tegenvalt, de bureaucratie verlammend werkt en horeca potverdorie een echt vak blijkt te zijn.

Dit weekend begon het nieuwe seizoen met een aflevering over Anita en Joost van Trijp, twee Brabanders van bijna vijftig. Hij een technische no-nonsens man met ingebouwde sigaar, zij een van wanten wetende kapster. Ze kochten voor 380.000 euro een vervallen pension in de Portugese Algarve.

Op de eerste beelden zag het gekochte plekje eruit als een duistere rimboe, in plaats van een zonovergoten vakantieoord. Hadden de Brabanders een miskoop gedaan?

Storend hierbij was dat het programma nooit een goed beeld gaf van de grootte van het huis en het terrein, of van de ligging. Waarom niet een rondje gevlogen met zo'n drone-met-camera?

Hoe dan ook, de gebakken peren waren voor ons, de kijkers. Want geen enkel moment konden we hoofdschuddend pruttelen van 'och, och, och, hoe dom kan je zijn'. Een noeste Anita pletterde gewoon in vier maanden tijd voor duizenden euro's aan verf op de muren en een onverstoorbare Joost kapte alle wildgroei weg. Zonder al te veel kleerscheuren opende op tijd een prachtige B&B zijn deuren. En meteen kwamen de eerste gasten aanrijden, want ook de website werkte. Een lekkende zwembadleiding was zo'n beetje het enige probleem waarvoor externe hulp nodig was. Een vrolijke Nederlander met snor klaarde de klus.

Zo zijn we niet getrouwd, programmamakers van 'Ik vertrek'! We willen dombo's zien! Die er met boter en suiker ingaan! Slecht voorbereid! Met te weinig geld! En een toch al wankel huwelijk! En boze buren!

Waarschijnlijk heeft de redactie zich vergist in de slagvaardigheid van dit Brabantse koppel. En die zal heus van tevoren onderzocht zijn. Zo ken ik een Nederlands echtpaar - Daan en Elvire van Dijkman - dat in Frankrijk een wijngaard ging runnen en voor vertrek werd gecheckt op 'bruikbaarheid' voor een reportage. Toen duidelijk was dat de Van Dijkmannen zich heel goed hadden voorbereid, verviel meteen de interesse.

Het succes van dit soort programma's zit nu eenmaal vooral in het kunnen gniffelen. Ik vergeet nooit die Nederlanders die de Fransen wel eens even gingen leren hoe je lekker kookt. Of dat stel dat in Tsjechië een camping overnam zonder de taal te willen leren. "Ze spreken maar Duits."

Joost en Anita bleken gewoon veel te slimme, aardige en energieke mensen. Jammer voor Brabant dat ze zijn vertrokken.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden