'We wilden een gezellige avond hebben'

Een stoeptegel, gegooid vanaf een viaduct boven de snelweg, leidde in januari tot de dood van een 30-jarige vrouw. Deze week hoorden de vier verdachten, 'gewone jongens', tot negen jaar cel tegen zich eisen. Hoe kwam het zover?

Branie en baldadigheid van vier vrienden leidden in Rijswijk tot de dood van een jonge vrouw. In de rechtbank verklaarden de jongens deze week niet met opzet iemand te hebben willen doden. Maar volgens de officier van justitie T. Kamps hadden ze in de aanloop naar het 'stoeptegelincident'genoeg bedenktijd gehad en waren er verschillende momenten waarop ze tegen elkaar hadden kunnen zeggen: 'Dit gaat te ver. We stoppen ermee'. Een reconstructie.

20.00 uur Het is 9 januari 2005. De lucht is donker, het is koud en het miezert. Stephan H. (19), Davy V. (18) en Frederik B. (18) spreken met zijn drieën af bij de plek Het Viswater in Rijswijk. Ze stappen in de auto van Stephans vader om wat rond te rijden en snoep te kopen. Dan belt Stephan Jeroen van G. (22) om 'iets te doen'. Ze rijden naar het huis van Jeroen en zijn vriendin -de rest van de jongens woont nog thuis - en halen hem en zijn hond op.

21.00 uur Een halfuur later lopen de jongens door het Wilhelminapark. ‘‘ We begonnen met stokken gooien naar elkaar’‘, vertelde Davy deze week voor de rechtbank. ‘‘ We liepen al gooiend naar de brug. Jeroen wierp een tak over de brug en raakte een auto. Ik hoorde het hout breken.’‘

Frederik: ‘‘ Wij kwamen die avond voor het eerst als groep bijeen. We zijn geen beste vrienden, Stephan en Jeroen wel. Ik ben eigenlijk bang voor Jeroen. We wilden een gezellige avond hebben. Toen de rest begon met stokken gooien kreeg ik gelijk het gevoel dat het fout zou gaan. Ik zei nog tegen Davy: 'Hier komen gevaarlijke dingen van'.’‘

22.30 uur De vier jongens zien in de buurt van een viaduct vijf zakken puin liggen. Davy: ‘‘ We maakten nog een grapje: misschien zit er wel een lijk in. Jeroen zei: 'Kom we gooien de zak over de brug. We gaan 'm jonassen. Kom op mietjes'.’‘ Jeroen geeft toe dat hij de zak heeft gegooid: ‘‘ Ik heb gewacht totdat er een vrachtwagen aan kwam. Niet een personenauto want als je daar iets op gooit kan er iemand doodgaan. Ik wilde een bestuurder laten schrikken. Meer niet.’‘ De zak komt terecht op de cabine van een vrachtwagen. Jeroen:

‘‘ We zijn met z'n allen gaan kijken of het niets ernstigs was of zo. Davy en Stephan vonden het 'kicken'en moesten lachen van opluchting.’‘ 23.15 uur Stephan rijdt richting een hangplek naast de snelweg. Davy en Jeroen stappen uit de auto. Ze lopen richting een wegmarkering, halen het bord eruit en plaatsen de betonnen voet midden op de weg. Uit verveling en 'omdat dat leuk is'. Jeroen wil de markering op de weg gooien, maar deze blijkt te zwaar. Davy:

‘‘ We zagen een auto naderen en zijn toen snel weggerend. Stephan reed naar een parkeerplek en zette de lichten uit.’‘ De jongens zeggen voor de derde keer 'heel opgelucht'te zijn dat er niets ernstigs is gebeurd.

23.45 uur Aangekomen bij een volgend viaduct vinden de jongens een stapel stoeptegels. ‘‘ Jeroen zei dat ik moest gooien en noemde mij weer mietje en schijterd’‘, aldus Davy. ‘‘ We liepen samen naar de brug. Frederik en Stephan kwamen later achter ons aan rijden. Jeroen zei dat er niets kon gebeuren. We hingen over de reling en lieten allebei een steen los.’‘ Stephan: ‘‘ Ik zat met Frederik in de auto en zei nog dat ik hoopte dat ze niet iets geks gingen doen.’‘ Beide jongens bleven in de auto zitten en grepen niet in. Een van de stenen komt terecht op de vooruit van een auto. Ze zien de auto langzaam de weg afrijden naar de vluchtstrook. De vier stappen in hun auto en rijden twee keer langs het ongeluk. Eerst zien ze een politiewagen bij de auto van de 30-jarige vrouw staan, later een ambulance en brandweerwagen. Op teletekst lezen de jongens de volgende ochtend wat er is gebeurd: een 30-jarige vrouw is om het leven gekomen. De stoeptegel kwam met 89 kilometer per uur door de voorruit en kwam neer op het hoofd van de vrouw. Door hevige bloedingen kwam er bloed in haar longen en slokdarm waardoor ze overleed. Stephan, Jeroen, Frederik en Davy spreken af te zwijgen tegenover de politie en bezegelen deze afspraak met een handdruk.

Juni: vijf maanden later De vier jongens -nog zonder strafblad -staan voor de Haagse rechtbank. Ze kijken elkaar niet aan, geven elkaar de schuld en geven voortdurend tegenstrijdige verklaringen. Met gebogen hoofden luisteren ze naar de emotionele verklaring van het zusje van de overleden vrouw:

‘‘ Waarom hebben jullie dit gedaan? De familie van de jongens, allen komen uit een stabiel gezin, zit in de zaal. De vriendinnen van Jeroen en Davy hebben de relatie verbroken.

‘‘ Het waren thrillseekers die avond. Een gevaarlijke groep, die met hun daad voor veel maatschappelijke onrust heeft gezorgd’‘, zei officier van justitie T. Kamps. ‘‘ Hun gedrag is gekopieerd door anderen. Dat en hun onverschillige houding tellen zwaar mee. Alle verdachten acht ik medeplichtig aan het plegen van moord en poging tot moord.’‘ Tegen Jeroen, vader van een zoon, wordt negen jaar cel geëist. Davy, volgens psychologen een lieve en na’‘eve jongen die moeilijk 'nee'kan zeggen, zeven jaar. Stephan hoort vier jaar tegen zich eisen. Hij is niet in staat te overzien wat er is gebeurd en voelt zich niet verantwoordelijk, aldus psychologen. De zwakbegaafde Frederik hoort drie jaar cel eisen met tien maanden voorwaardelijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden