'We stellen het elke keer een maandje uit'

Er gebeurt weinig meer in hun dagelijks bestaan. Twee negentigers wensen de keuzevrijheid om eventueel uit het leven te stappen.

"Mijn leven is al jaren voltooid", zegt Els van Duijn-Reerink (92). Ze woont in Oegstgeest met haar hondje, kat en wat vogels. "Ik sta op, ga weer naar bed, en daartussen gebeurt weinig. Ik had een groot gezin. De hele dag liepen mensen in en uit. Nu is het stil. Waardeloos vind ik dat, die stilte. Ik probeer van alles te verzinnen. Ik lees de krant of doe handwerk. Maar een lekkere wandeling in het bos zit er niet meer in. Naar een verzorgingstehuis wil ik nog niet. Daar ruimen ze je bordje voor je op. Dan ga je hard achteruit. Een mens heeft behoefte aan zelfstandigheid."

"Als we met de familie uitgaan merk ik het: ik hoor er niet meer bij", zegt Ank Peters (91) uit Velp.

"Dat vinden zij niet, maar dat vind ik. Ik voeg niets meer toe. In huis verveel ik me de hele dag. Fietsen gaat niet meer, de auto is weg, alleen over straat gaan kan niet meer. Twee keer per week komen mijn jongens om boodschappen te doen. Vaak eet ik soep uit een pak en brood, want koken gaat ook niet meer.

Binnenkort ga ik naar een verzorgingstehuis. Vooral dat alleen zijn is geen leven. Toen mijn man nog leefde deden we dingen samen. Nu vind ik er niks meer aan."

"De dag komt dat ik niet meer wil", zegt van Duijn-Reerink. "De winter staat voor de deur. Er komt een moment dat ik denk: en nu is het op. Ik ben al een paar jaar in gesprek met de dokter, we stellen het elke keer een maandje uit. Als ik de pil neem om rustig in te slapen wil ik dat mijn kinderen erbij zijn. En ik wil goede begeleiding. Hoe zoiets gaat weet ik niet. Dat bespreek ik met de huisarts. Als je twintig jaar jonger bent, denk je hier niet over na. Dan sta je middenin het leven. Dat is nu niet meer zo. Mijn kinderen hebben het er liever niet over, maar ik vind het een zwaar maar belangrijk onderwerp."

Ze helpt daarom de NVVE met de campagne over 'voltooid leven'. De plannen van het kabinet vind ze 'gewoon geweldig'. "Ik ben nooit bang geweest voor de dood en wil tegen die tijd zelf beslissen."

Ank Peters vindt het nog te vroeg om concrete plannen te maken. De 'laatste-wilpil' heeft ze niet.

Wel was ze een van de ondertekenaars van een motie voor zelfbeschikking. Die werd aangeboden op de algemene ledenvergadering van de VVD in mei. Peters wilde dat nog deze kabinetsperiode het initiatief zou worden genomen om waardig te sterven zonder medische reden.

"Ik vind het goed dat mensen op leeftijd zelf mogen bepalen wanneer te sterven. Ik ben er nu nog niet aan toe. Maar ik vind dat mensen dat zelf mogen bepalen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden