We kunnen niet zonder de voetbalhufter

De voetbalhufter is al meer dan dertig jaar een vaste waarde in onze samenleving. Om de zoveel tijd zorgt hij voor een schokgolf. Als in het stadion oerwoudgeluiden zijn keel verlaten. Of als zijn hufterhanden in bevriende naties erfgoed naar de verdommenis brengen. Met zijn nihilistische ogen en biergezicht is de voetbalhufter de antagonist die staat voor alles wat abject is: slechte opvoeding, dronkenschap, onzinnig geweld.

Somberheid over voetbalhufters is een soort ritueel geworden. Voor mijn gevoel keert het elke paar maanden terug. Dan haasten Peter R. de Vries en vele anderen zich naar de studio's om hun walging uit spreken. Er wordt wat gefilosofeerd over hardere maatregelen. De immer lankmoedige houding van de clubs wordt opnieuw gelaakt. De spreekteneur is er altijd een van teloorgang en morele vergiftiging. Waar eindigt dit hellende geweldsvlak? Waar moet dat heen met de mensheid?

Ik kan me niet herinneren dat het anders was. Al in de jaren tachtig waren er incidenten met staven en bommen die op voetbalvelden landden. Ook toen kregen zwarte doelmannen bananen toegeslingerd. Op een trieste dag vond bij een massaal gevecht een Ajax-supporter de dood. Stadions waren toen al veranderd in bunkers vol dranghekken, grachten en ME'ers.

Allemaal afschuwelijk natuurlijk. Maar als de voetbalhufter niet klein te krijgen is, kunnen we beter een paar zegeningen tellen. Het morele onderhoud van een samenleving vraagt dat deugden worden gecultiveerd en ondeugden afgezworen. De hooligan is de volmaakte steen des aanstoots waaraan we ons morele zintuig slijpen. Niemand leent zich beter voor collectieve verontwaardiging. Want er is met de beste wil geen standpunt denkbaar van waaruit je zijn gedrag kunt goedpraten.

De psychologie van de stadionterrorist is ongelaagd: in dit debat bestaat geen enerzijds-anderzijds, en dat is in Nederland uniek. De voetbalhufter toont zedelijk verval in zijn smadelijke essentie. Hij laat zien wat ervan komt als je je laat leiden door onzinnige haatsentimenten.

Misschien hebben we de voetbalhufter harder nodig dan we denken. Natuurlijk brengt hij een hoop ellende met zich mee. Maar als de problemen makkelijk op te lossen waren, dan was het de afgelopen dertig jaar allang gelukt. Laten we voorlopig onze afschuw met overgave blijven vieren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden