'We kregen proza van alle buren'

Veel minder dan in andere landen, laat de Nederlander zijn huis zelf bouwen. Dat moet anders, vindt staatssecretaris Remkes, die het percentage 'eigenbouw' in de komende jaren naar de dertig procent wil tillen. In Trouw de ervaringen van bewoners die al zelf het initiatief namen.

tekst: Gonny ten Haaft

Ze wonen aan het Noordeinde in de Rotterdamse wijk Kralingen, in hun eigen paleis op nummer elf. Hun mooiste vertrek is de tweede verdieping, waar ze hun droom hebben verwezenlijkt. ,,Een slaapkamer, een badkamer van glasmozaïek én een dakterras met zon', glundert Henk Kooij, ,,en dat voor deze prijs.'

Henk Kooij (36) en Nynke Kronshorst (29) weten het zeker: hun 'prachthuis' bleef betaalbaar omdat zij, samen met hun buren, veel geld wisten te besparen. Tientallen kandidaat-kopers richtten enkele jaren geleden een vereniging op die de opdracht gaf twaalf woningen, twee appartementen en een bedrijfsgebouw te realiseren. ,,Wij hebben veel zelf uitgezocht en gedaan', prijst Kooij, ,,pas nu besef ik hoe enorm de winsten in de bouw zijn. Dit huis kostte 270000 gulden, een 'gewoon' huis bij een projectontwikkelaar had het dubbele gekost.'

Ook zijn straat, geeft Kooij toe, oogt 'gewoon'. Toch vindt hij de platte daken, blauwe deuren en diepe kavels bijzonder, omdat de bewoners het zelf zo hebben gewild. ,,We hadden ook schuine daken kunnen nemen, maar daar was de meerderheid tegen.'

Nu hij eindelijk zijn intrek heeft genomen, kan hij weer lachen om de emotionele discussies die er binnen de kopersvereniging zijn gevoerd. Regelmatig bonkten er vuisten op tafel, gingen stemmen minstens twee tonen omhoog en vielen er harde woorden. ,,Het felste debat ging over de buitendeur. We hadden voor houten deuren gekozen, maar ineens bleken deze door een foutje van de fabriek al in de grondverf gezet. Toen konden we niet meer lakken en moesten we kiezen voor een kleur. De één wilde appelgroen, de ander mosterdbruin. Vreselijk was dat.'

Dit keer bracht de architect (,,die werd vaak helemaal gek van ons') uitkomst. Hij wist een tint blauw zo op te hemelen, dat hij fiat kreeg één deur ermee te bespuiten. Pas als die fraai genoeg bevonden werd, mochten alle twaalf zo worden. ,,Het stemmen ging altijd met hand opsteken', vertelt Kooi. ,,We moesten dan zorgvuldig tellen, want volgens de statuten heeft alleen elk huis -dus niet elk lid- één stem.'

Bij het opstellen van deze statuten kregen de aspirant-kopers steun van het bureau BIEB (Bouwen in Eigen Beheer). Ook stichting De Regie, die initiatieven van kopers tot 'eigenbouw' stimuleert, ondersteunde het project. ,,Zonder deze hulp is het niet te doen', vindt Kooij. ,,We hadden nog het geluk dat we een paar architecten onder onze leden hadden.'

Overigens konden de kopers niet zelf een architect selecteren. Die keuze had de gemeente Rotterdam, die de grond uitgaf, al gemaakt. Wél konden de kopers beslissen hoe zij de straat zouden 'verdelen': 12 huizen van 5,20 meter, 13 huizen van 4,70 meter, of 15 huizen van 4,20 meter? Het werden er 12, maar dan wel zonder kelder of garage. ,,Anders werd het te duur. Ook een plafond van drie meter hoog moesten we laten schieten: als we dat wilden, schoot de prijs naar 290000 gulden.'

Om de smaak van zijn klanten te leren kennen, liet de architect hen 'half Rotterdam' zien. Wat vonden ze mooi, wat verschrikkelijk? Ze werden het eens over een kleur steen uit de Kop van Zuid en houten lak uit Delfgauw. ,,Toen al ontstond een band', vertelt Nynke Kronshorst. Al vóór de verhuizing kenden we onze buren door en door. Je had de eerste oplevering moeten zien: één grote, spontane picknick, iedereen bracht wat mee.'

,,Veel leuker dan zo'n Vinex-wijk', vult Henk aan. ,,Daar wonen vooral jonge gezinnen. Wij hebben jong en oud, autochtoon en allochtoon door elkaar.'

Anders dan in de Vinex-wijken, is ook elk huis van binnen anders. Henk toont dikke pakken schetsen met van elk huis de plattegrond van alle verdiepingen. ,,We kregen het proza van alle buren', lacht hij, ,,dat was handig, want het bracht je op ideeën. Zo heeft ons douchemuurtje nu de vorm van een 'L', dat hadden we op de tekening van een ander huis gezien. Maar zo'n badkamer met groene, blauwe en gele tegeltjes heeft niemand, die is echt uniek.'

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden