'We kregen honderden cv's'

Over een maand komt er Pools verplegend personeel naar Nederland. De groep van 38 personen blijft twee jaar. De motivatie om te gaan is groot.

Ekke Overbeek

KONSTANCIN JEZIORNA - In het opleidingscentrum voor missionarissen ten zuiden van Warschau hangt een gewijde sfeer. Een pak verse sneeuw dempt het licht dat van boven in de ruime hal valt. Het kabbelen van het water in de fontein onderstreept de stilte. Het zijn echter geen missionarissen op weg naar Afrika die het gebouw bevolken, maar verpleegsters op stoomcursus voor hun vertrek naar Nederland.

In het zaaltje boven kijkt de Zwarte Madonna toe hoe negentien verpleegsters en een verpleger aandachtig de Nederlandse les volgen. ,,In Nederland is het normaal dat je afval sorteert.'' Na zes weken intensieve taalcursus legt Anna met enige moeite uit dat in Torun het afval ook gescheiden wordt. ,,Wat doet de gemeente nog meer?'', articuleert de leraar uit Delft zorgvuldig. ,,Als ik een zoon of dochter heb, moet ik die aanmelden op gemeente'', zegt Krystyna. ,,Heb je al plannen?'', vraagt een mede-cursiste gevat. Gegiechel in de zaal.

De 38 cursisten gaan over een maand naar Nederland. De belangrijkste drijfveer is de belabberde situatie van de Poolse gezondheidszorg. ,,In Polen is verpleegster zijn een hondenbaan. Vijf dagen na je afstuderen doe je hetzelfde als vijf dagen voor je pensioen. Er is geen enkele motivatie om iets bij te leren'', zegt Magdalena. Ze is 27 jaar en vers afgestudeerd aan de medische academie in Krakau. ,,Veel opleidingen worden opgeheven, omdat niemand nog de verpleging in wil.''

,,De motivatie om naar Nederland te gaan is enorm. We hebben honderden cv's ontvangen'', vertelt Jeroen van den Oever. Hij richtte twee jaar geleden het eerste uitzendbureau in Polen op en werkt nu al ruim een jaar samen met vijf zorginstellingen in Rotterdam, Den Haag en Venlo aan een pilotproject om Poolse verpleegsters voor twee jaar naar Nederland te halen. ,,De Nederlandse en Poolse arbeidsmarkten zijn complementair en aan beide kanten bestaat enorm veel belangstelling.''

Maar tussen vraag en aanbod staan wetten in de weg en praktische bezwaren. Polen is nog geen lid van de Europese Unie en de Poolse verplegersdiploma's worden nog niet volledig erkend. ,,Vooralsnog mogen ze niet als verpleegkundige op niveau vier werken, hoewel ze daarvoor zijn opgeleid. De werkgevers hebben bijscholing in Nederland toegezegd'', zegt Van den Oever. Die toekomstige werkgevers betalen de opleiding in Konstancin en verzorgen huisvesting in Nederland. Ze betalen een salaris volgens de Nederlandse cao: 1472 euro per maand. Dat is ongeveer vijf keer zo veel als in Polen.

VERVOLG EN MEER NIEUWS OP PAGINA 6

Een droom vervullen: verpleegster zijn

Vervolg van pagina 1

,,Het salaris is niet het belangrijkste'', meent Magdalena. ,,In Nederland kan ik ervaring opdoen.'' ,,Ik ga minder verdienen dan nu'', lacht Anna, die samen met Magdalena naar Venlo gaat. Ze verdient de kost in een bedrijf dat verband produceert. ,,Ik heb altijd al verpleegster willen zijn, maar ik ben ermee opgehouden, vanwege het hongerloon. ''

Over Nederland en Venlo hebben ze veel positiefs gehoord. ,,Ik denk dat er een duidelijke afbakening van competentie is en een gezond systeem van waardering. In Polen maakt het in veel ziekenhuizen niet uit wat je doet of hoe je het doet, het verandert toch niets aan je situatie'', legt Magdalena uit. ,,Je hebt hier vaak niet eens een sollicitatiegesprek. Je stuurt je papieren op en als er een plaats kun komen.''

Anna en Magdalena weten nog niet of ze in Nederland blijven. Daar gaat het Anna ook niet om. ,,Ik ga om mijn droom te vervullen: verpleegster zijn.''

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden