'We houden de strijdbijl in de hand'

Er heerst een overwinningsroes onder de duizenden betogers in en buiten het actiecentrum van de Surinaamse Partij van de Arbeid aan de Rust en Vredestraat.

Het is er vol en warm. De vreugde is groot, een dag na de nederlaag van de versmade president Jules Wijdenbosch in De Nationale Assemblee. ,,Laatste stuiptrekkingen van Bosje en zijn bende'', ,,Houdt de fakkel brandend, nog een kleine stap'', roepen spandoeken. Het gaat er in als koek. De aanwezigen genieten na van de vorige dag toen de Assemblee Wijdenbosch en zijn vice-premier Pretaap Radhakishun wegstemde met 27 tegen 14, bij 10 onthoudingen. Het parlement moet nu een nieuw staatshoofd annex vice-president kiezen, maar wanneer dat geschiedt is nog niet bekend. Net zo min als men weet of en wanneer 'Bosje' de pijp aan Maarten zal geven.

Radhakishun treedt niet af, hij laat zich niet wegsturen door 'verraders', zegt hij, doelend op zijn BVD-fractie die de oppositie steunde. In het actiecentrum zeggen ze dat Radhakishun de vlag voor zijn ambtswoning halfstok heeft hangen. Dinsdagnacht is geschoten op de woning van de broer van Assembleelid Kisosingh, ondervoorzitter van het parlement en tegenstander van Bosje. Kisosingh: ,,Intimidatie''.

Het Surinaamse volkslied klinkt en een ieder die het kent zingt mee. Een bord steekt omhoog uit de massa: 'Proficiat Surinaamse Volk'. Spreekkoren in Sranantongo: ,,Wat er ook gebeurt, ze gaan weg!''' Dan, onder ovatie, Fred Derby, leider van de SPA en het Gestructureerd Samenwerkingsverband dat het verzet tegen Wijdenbosch bundelt.

Derby, in een felgeel Lacoste-shirt, verhaalt hoe vorig jaar mei de strijd begon na het ontslag door Wijdenbosch van de directeur van de Surinaamse aardoliemaatschappij, die de 'uitverkoop' van de olie niet verkroppen kon. Hoe drie jaar Wijdenbosch alleen maar verslechtering bracht, gebrek, pinaren dus. Hij sneert naar de Assemblee, ,,die niet eerder durfde te vergaderen, bang als ze was voor het volk'', en dat klinkt vreemd uit de mond van de man die zelf in die Assemblee volop meedeed met het Strategospel tegen Wijdenbosch.

Zijn boodschap aan 'Bosje': ,,Geef ons het mandaat terug, de enige eigenaar daarvan is het volk''. ,,Het Surinaamse volk'', roept een man. Derby: ,,Juist, het Surinaamse volk. En omdat het volk niet naar de Assemblee kan, doen wij dat voor ze. We zullen Wijdenbosch in z'n badkamer opsluiten! Bosje zegt wel: 'Ik ben bereid te gaan' maar niet wanneer''.

Knul van tien, naast het spreekgestoelte: ,,Wat is 'bereid te gaan'?'' Derby: ,,Op te rotten. Maar niet in 2001, nu. Interimkabinet nu. Nieuwe president nu.'' En hij schetst hoe het laatste traject naar de eindzege zal zijn, via het parlement, onder wakend oog van het Gestructureerd Samenwerkingsverband. ,,En laten we God bidden dat we dat laatste traject ook samen afleggen, zonder dyugudyugu, (toestanden)''.

Derby eist een ,,niet-corrupte regering'', als ware dat een bijzonderheid. ,,Een regering die in staat is de 600 miljoen gulden in Nederland te halen die ons nog toekomen.'' Het feest wordt heftiger wanneer Derby één van zijn adjudanten presenteert, Ronald Hooghart, voorzitter van de CLO, de grootste vakcentrale, die van ambtenaren dus. ,,We hebben Ronald twee dagen niet gezien'', roept Derby. ,,Hij was ziek. Arme jongen, dat krijg je als je boven de vijftig bent. Maar we hebben God gebeden voor z'n gezondheid en nu is hij hier''.

Dan komt het hoge woord eruit bij Derby. Zij, het volk, het Gestructureerd Samenwerkingsverband, zijn in staat geweest om het land helemaal lam te leggen, zegt hij. ,,Maar dit is ons geliefd Suriname. We hebben de historische taak voor dit land te strijden. Daarom gaan we de acties opschorten, morgen gaat iedereen weer aan het werk. Wij gaan van de straat af, Bosje moet nu op straat''.

Er klinkt gejuich, maar ook geroezemoes. Is de strijd voorbij dan? Bosje zit er toch nog? Maar de kogel is door de kerk, en terwijl wat mindere goden het woord voeren, verspreidt het volk zich. Onder de zware tonen van Bob Marley's 'Get up, stand up, stand up for your right' bedankt een vakbondsman jan en alleman die de strijd hebben gesteund. En een vierwerf ,,hulde aan de politie, de broeders van het volk''. Die staat verderop met platte pet en in hemdsmouwen, en wist zich het zweet van het hoofd. Opgelucht dat het achter de rug is, ook omdat het zelfs voor Surinaamse begrippen snikheet is. Een strijdbare dame wandelt blij weg. Tevreden, jazeker. ,,Maar we hebben de strijdbijl nog niet begraven, hoor. We houden hem stevig vast in de hand. En als het moet, gaan we er weer mee slaan. En hard ook.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden