We hebben meer helden nodig als deze Tessa

Mijn goede vriendin Tessa is een held. Ze is kunstenaar, maar werkt veel met kinderen en dan voornamelijk díe kinderen die op veel plaatsen worden uitgekotst. Afgeschreven achterstandswijkjochies en meisjes laat ze hutten bouwen en actie voeren tegen discriminatie. Door haar ontdekken ze waar ze goed in zijn, dat ze óók talent hebben en wat het betekent om iedereen met respect te behandelen. Al valt dat soms niet mee, want de buitenwereld verwacht vaak niets dan slechts van deze kids. Heftig, want respect vragen van kinderen wiens zelfrespect met regelmaat de kop in wordt gedrukt klinkt als een onmogelijke opgave.

Toch krijgt Tessa het voor elkaar. Je ziet ze opbloeien, al na een paar dagdelen in haar omgeving.

Een paar weken geleden belde ze me op. Woedend. Die dag was ze getuige geweest van een conflict op een station in Amsterdam. Een tengere, donkere jongen van een jaar of 15 werd ogenschijnlijk vanuit het niets omsingeld door vijf handhavers (van die mannetjes die de orde moeten bewaken). Ze schreeuwden vol agressie en Tessa hoorde de jongen zeggen: "Ik werk mee, ik blijf rustig." Een vrouw, een jongerenwerker van Cordaan (ze had een vestje aan met het logo van de organisatie) die toevallig passeerde met vier jongeren die ze onder haar hoede had, zag wat er gebeurde en bemoeide zich er mee. Ze sommeerde de handhavers hem wat ruimte te geven. Tevergeefs. Ze stuurden haar weg, ze moest zich er niet mee bemoeien. Hoofdschuddend verliet ze het perron. Ondertussen had zich een menigte verzameld van mensen die vonden dat de handhavers niet zo agressief moesten doen. En op een paar meter afstand... de moeder van de jongen, in paniek. Een van de handhavers greep de jongen om zijn nek en met vijf man sleepten ze hem naar een ander perron, waar een politiebureau zat. Ondanks dat de jongen nogmaals zei dat hij meewerkte en hij opvallend kalm bleef, blééf de agressie van de handhavers. Tessa snelde zich naar de huilende vrouw die de moeder bleek te zijn van deze minderjarige jongen. Samen gingen ze achter de zoon aan, naar het politiebureau. Om verhaal te doen, maar vooral om te zien hoe het met hem ging. Want wat was er gebeurd?

De vrouw stond op het perron op haar zoon te wachten. Samen hadden ze een belangrijke afspraak. Haar zoon, bijna te laat voor de metro, moest haasten en stapte daarom op het perron op zijn fiets om de laatste meters naar zijn moeder te fietsen die voor de bijna vertrekkende metro stond. Dát was volgens de moeder de aanleiding geweest om hem met vier man op te pakken. Om hem aan zijn nek naar het politiebureau te sleuren.

Bij het politiebureau wilden ze de moeder niet binnenlaten. Niet naar haar luisteren. En dat was het moment dat Tessa echt woedend werd. Je mag niet zomaar een minderjarige jongen op zo'n gewelddadige manier meenemen, waar zijn moeder naast staat en haar dan vervolgens de toegang in het politiebureau weigeren. Tessa eiste toegang en ze eiste dat haar getuigenverklaring werd opgeschreven. Een van de handhavers mompelde iets over dat deze jongen al langer bekend was bij de politie, maar dat interesseerde Tessa niets. Hier was ongepast extreem geweld gebruikt ondanks dat deze jongen volstrekt niet tegenwerkte. Dit mág niet. "Nou mevrouwtje", zei de handhaver, "weet je hóe vaak ik al iemand tegen de grond heb gewerkt terwijl die persoon heel hard schreeuwde dat hij mee werkte?"

Maar Tessa werd naar binnen gelaten en de moeder ook. En ondanks dat niemand een woord met de moeder wisselde werd er wel een getuigenverklaring van Tessa opgenomen. Zonder resultaat bleek een dag later. Toen de advocaat van de jongen belde om te vertellen dat haar verklaring helemaal niet in het dossier zat. Dat de zaak die zelfde dag nog was voorgekomen zónder haar verhaal. Slecht nieuws dus. Zo leek het.

Tot deze week. Weer een telefoontje van dezelfde advocaat. Er komt een rechtszaak. Niet tegen de jongen, maar tegen de handhavers. En Tessa zal getuigen. Ik vraag me af: zou het iets met recentelijke politiegeweld te maken hebben? Hoe dan ook: We hebben meer van dit soort helden nodig.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden