'We hebben het allemaal over dezelfde Bijbel en dezelfde God'

Dick Bakker
"Ik heb de zondag nooit vervelend gevonden. Je doet hetzelfde werk, maar er is een groot verschil met door-de-week. De dag begint al veel rustiger: je mag later op je werk zijn. Er is nauwelijks verkeer op de weg. Als je binnen bent neem je op je gemak een kop koffie, want je hoeft niet meteen van alles. Zo is er geen kantoorpersoneel dat sleutels moet hebben.

Ik ben beveiliger en geen suppoost. Daar is een groot verschil tussen, weet u. Een suppoost is niet gediplomeerd, een beveiliger is dat wel en mijn werk is ook uitgebreider. Een suppoost let op één zaal, wij surveilleren door het hele museum, zitten in de meldkamer en draaien receptiediensten.

Als ik bij het museum aankom, hebben we nog een uur om te 'openen' en eventuele storingen te verhelpen. Je begint in de meldkamer met het museum klaar te maken voor bezoekers. Alle deuren en ook het hele klimaatbeheersingssysteem werken tegenwoordig elektronisch. Ook inspecteren we het hele gebouw nog een keer. Heeft het bijvoorbeeld die nacht hard geregend, dan kunnen er lekkages zijn.

Op zondag is het rustig in de stad, maar bij ons is het druk. Er komen meer gezinnen dan door de week. Dan zijn er vooral veel ouderen en schoolklassen. Als beveiliger hou je iedereen goed in de gaten. Hebben ze een paraplu bij zich of grote tassen die eigenlijk niet het museum in mogen?

Als iemand zich misdraagt in het museum, grijp ik in. Dat is meestal bij schoolkinderen. Ik heb wel eens een hele klas het museum uitgezet. Wat bleek nou: de leraar zat met zijn vriendin in het restaurant. Kwam die om vijf uur naar mij toe en vroeg: 'Heeft u mijn klas gezien?' Ik zei: 'Die zitten al lang op Hoog Catharijne'.

In mijn jeugd ging ik elke zondag naar de gereformeerde kerk in het dorp. Dan moest je zo'n kriebelbroek aan en nette schoenen. Het hele dorp was in de kerk, dus ook al mijn schoolkameraden. Dat vond ik leuk. Tussen de middag aten we dan altijd kippesoep. Die maakte mijn vader al op zaterdag. Voor mijn moeder was zondag een rustdag. 's Middags mochten we buiten spelen, maar je moest wel oppassen, want je zondagse schoenen mochten niet vies worden. Als ik zie hoe gejaagd de maatschappij nu is, met kinderen die een hele dag achter zo'n schermpje hangen, dan hadden wij het nog niet zo slecht.

Elk geloof had toen nog zijn eigen leven. Katholieken kende je bijvoorbeeld niet goed. In dit museum heb ik geleerd dat je het wat breder moet zien. Ik maak nu niet meer zo'n groot onderscheid tussen katholieken en protestanten. We hebben het allemaal over dezelfde Bijbel en dezelfde God. Ook de verschillen tussen moslims en christenen zijn niet zo groot als vaak gedacht wordt. Laatst moest ik een Marokkaanse stagiair inwerken. Aan de hand van schilderijen, hier op de tentoonstelling 'Vrouwen voor het voetlicht', kon ik hem duidelijk maken dat niet alleen moslima's hoofddoekjes dragen.

Ik kom nog maar zelden in de kerk. Ik ga wel eens met Kerstmis of als er wat leuks in de kerk te doen is. Ik werk twee zondagen per maand en als ik dan eens vrij ben en het is mooi weer, ga ik graag naar mijn volkstuin. Het gaat voor mij niet om die anderhalf uur in de kerk op zondag. Het gaat om wat je de rest van de week doet: eerlijk zijn en klaar staan voor een ander. Zo sta ik in de straat ook bekend. Je kan bij mij altijd aanbellen als er wat is.

Ik heb het gevoel dat ik zinvol werk doe in het museum. Vooral omdat ik veel kan uitleggen aan bezoekers. Als je zo lang als ik in het museum werkt, raak je bekend met de betekenis van de schilderijen. Het worden meer dan objecten die beveiligd moeten worden. Mooi vind ik dat veel bijbelse voorstellingen toch ook weer familieportretten zijn.

Om vijf uur gaan we dicht. Samen met een collega maak ik dan het museum bezoekersvrij. Daarna rij ik heerlijk op mijn scooter terug naar huis. Thuis kleed ik me om en ga ik de tuin in om een kijkje te nemen bij mijn volière en om mijn koikarpers eten te geven. Een ideale manier om de knop om te zetten. Vaak hoor ik dan alweer snel vanuit het huis: 'Dick, kom je eten?' Mijn vriendin heeft dan verse soep gemaakt. Dat vind ik op zondag nog altijd lekker om te eten."

De zondag bepaalde het ritme van de week, de kerk het ritme van de zondag. Nu kerkbezoek niet meer zo vanzelfsprekend is, vullen we de zondag met onze eigen rituelen. Deze week de zondag van:

Dick Bakker (56) is beveiliger in Museum Catharijneconvent te Utrecht. Hij werd geboren in IJsselstein, maar woont nu in Soesterberg, samen met zijn vriendin Sieuwke Droogma. Dick heeft een dochter en twee kleinkinderen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden