Column

We hadden een goed huwelijk, maar toch ging het mis tussen mij en dit boek

null Beeld Trouw
Beeld Trouw

We hadden een goed huwelijk, daar was eigenlijk iedereen het wel over eens. Mensen die ons samen in de stad zagen lopen keken ons na en je zag ze denken: “Dat is een goed stel.” Na onze eerste ontmoeting lagen we al met elkaar in bed. Ik denk dat we in al die jaren geen nacht zonder elkaar hebben doorgebracht. Toch ging het mis tussen mij en het boek.

En goed ook.

Het kwam allemaal door een vriend van mij. We zaten in het vliegtuig van Rome naar Amsterdam. Toen de lichtjes ‘stoelriemen vast’ uitgingen, stond ik op en pakte ‘Machten der duisternis’ van Anthony Burgess, een dikke pil, uit mijn tas. Ik probeerde het open te slaan. Dat ging maar net. Ik moest oppassen niet met mijn linkerelleboog in de zij van de Japanner die naast me zat te belanden. Echt geriefelijk was het allemaal niet. Op een gegeven moment legde ik Burgess maar in de bagagebak boven mijn hoofd. Lezen was te veel gedoe.

Mijn vriend keek me meewarig aan. Op zijn tafeltje zag ik een volslanke e-reader liggen. Hij blonk een beetje in het vreemde vliegtuiglicht. “Pak me maar stevig vast”, leek de e-reader te willen zeggen. Hij had hem net aangeschaft, zei mijn vriend met de tevredenheid van iemand die een opblaasboot tevoorschijn haalt op het moment dat het water de straat binnenstroomt. “Ik heb zo’n abonnement. Dan kan je voor een vast bedrag duizenden boeken downloaden. De wereldliteratuur ligt aan mijn voeten.”

Ik was jaloers op hem. Dit was literaire polyamorie. De droom van iedere lezer. Altijd een boekhandel bij je. Ik wist meteen: “Dit wil ik ook.”

Eenmaal thuis klapte ik mijn laptop open ging naar de site van het postorderbedrijf waar ze werkelijk alles verkopen. Al snel zag ik ’m. Hij heette ‘Aura H2O’. Hij was water- en stofbestendig, las ik in de beschrijving. En je kon hem zelfs in bad laten vallen. En dan dat extra grote, niet-spiegelende 6.8" Carta E Ink-touchscreen dat net zo las als papier. “Daarnaast richt het volledig aanpasbare ComfortLight het licht op de pagina en niet op je ogen, waardoor vermoeide ogen dag en nacht geminimaliseerd worden.”

Helemaal begrepen deed ik dit niet, maar wie wil er nou niet van zijn vermoeide ogen af?

Maar iets hield me tegen. Een e-reader zou verraad betekenen aan bijna alles waar ik voor stond. Ontrouw. Bedrog. Toch lag ik in bed te fantaseren over Comfortlight en een E Ink-touchscreen. Na weer een doorwaakte nacht, stond ik op, liep naar mijn laptop en bestelde de Aura H2O. Over een kleine week zou hij in huis zijn.

Wraakoefening

Het voelde aanvankelijk lekker, ik kan niet anders zeggen. Maar de euforie verdween snel. Er leek iets veranderd in huis. De balans leek verstoord. Op een nacht hoorde ik vreemde geluiden uit een van mijn boekenkasten komen. Een soort van gejoel dat je bij demonstraties wel hoort. Ik stapte op de boekenkast af. “Je denkt toch niet dat je hiermee wegkomt”, zei ‘Zaterdag’ van Ian McEwan op dreigende toon. “Als je maar weet dat we een hele dure advocaat in de hand hebben genomen”, voegde ‘De Aanslag’ eraan toe. En daar had ik de eerste tik te pakken. De dader bleek ‘Het grote avontuur’ van Alain-Fournier te zijn.

Toen de e-reader dan eindelijk kwam, nam ik hem mee naar het toilet. Zo’n beetje de enige plek waar de boeken mij niet konden zien. Ik haalde de e-reader uit de verpakking en zette hem voorzichtig aan. Daar was het ‘screen’ dan. Het voelde aan als fluweel. Maar bij het eerste boek dat ik wilde lezen, ging het mis. Raakte ik het scherm aan, dan ver sprong het beeld naar foto negatief, keer op keer, alsof de duivel bij elke aanraking een draadje doorknipte. Daar zat ik met een koud, kil apparaat dat geen enkele liefde uitstraalde.

Ik stuurde de e-reader terug. Ik wilde er niets meer mee te maken hebben. Dat is nu een week geleden. Maar de rust is nog niet terug in huis. De boeken lijken bezig met een wraakoefening. Wanneer ik ’s nachts de slaap niet kan vatten, beginnen ze zachtjes te lachen. Dat houden ze uren vol.

Eeuwenoude metgezellen laten zich niet zomaar het zwijgen opleggen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden