'We gaan knallen voor de Heer'

,,Zoek minder met het hoofd en meer met het hart.'' Duizend gelovigen kwamen zaterdag in Apeldoorn bijeen op de landelijke dag van het Evangelisch Werkverband. ,,We zijn hier om elkaar te bemoedigen.''

Ooit was hij naar eigen zeggen huiverig voor evangelischen, maar vandaag spreekt Otto de Bruijne ze begeesterd toe. ,,Ik walgde van die evangelische clichés, zoals 'Heb je vrede in je hart met God?' Totdat ik erachter kwam dat ze me persoonlijk raakten.''

Als zoon van een gereformeerde predikant werd De Bruijne geacht diepzinniger te geloven dan 'die simplistische evangelisten, met hun theologie die op een luciferdoosje past'. Zelf heeft de EO-programmamaker de traditionele kerk al lang verlaten, en hij hoopt dat zijn gehoor ook openstaat voor de 'vernieuwing die ons uit Amerika tegemoetkomt'.

In de Apeldoornse Grote Kerk hebben zich zo'n duizend christenen verzameld voor de landelijke dag van het Evangelisch Werkverband, een beweging binnen de Samen-op-wegkerken. De stichting bestaat nu acht jaar, en de jaarlijkse dagen worden elk jaar beter bezocht -dit jaar zijn er driehonderd bezoekers meer dan bij de vorige editie. De Bruijne stelt de nieuwkomers gerust: ,,Sommigen van u zitten hier misschien met gêne, maar we leven in een tijd waarin de macht van de traditionele kerken gebroken is''.

Het Evangelisch Werkverband werd opgericht als reactie op de leegloop van de protestantse kerken. In gebedsgroepen en 'Gemeentegroei-groepen' -inmiddels zijn er zo'n twaalfhonderd- zoeken de gelovigen op een andere manier naar God: 'Minder met het hoofd, meer met het hart', zegt een van de deelnemers. Bij het zingen van de liedjes, die op viool, trommel en piano worden begeleid, gaan hier en daar aarzelend armen omhoog en wordt voorzichtig meegedeind.

De Bruijne vindt dat de kerken in Nederland zich arrogant opstellen. ,,Ze hebben van Gods huis een Ooster-huis gemaakt'', verklaart hij. ,,Ze zijn literair en liturgisch verantwoord bezig, maar veel te elitair: de man in de straat heeft er geen gevoel bij.'' De evangelische beweging moet zich volgens De Bruijne ook heroriënteren: de balans tussen hoofd en hart schiet soms iets te ver door. Een kruisbestuiving is voor beide essentieel.''

De groeiende belangstelling voor de evangelische beweging lijkt ook voort te komen uit onvrede over maatschappelijke thema's. ,,Laat ons land niet meer de koploper zijn in slechte zaken'', smeekt een voorganger tijdens een voorbede. ,,Nederland is aan het wegkwijnen'', vult zijn collega hem emotioneel aan. ,,Maar U let op ons, Heer. Zorg dat we geen schroom meer hebben de waarheid te zeggen, Heer. Dat we als leesbare brieven van U mogen zijn.''

Rond de kerk staan tientallen kraamjes met boeken en folders van allerlei evangelische organisaties. In een nabijgelegen schoolgebouw worden de hele middag workshops gegeven en voor de kinderen is er een hippe 'bijbelbus' waarin ze een cybernetische reis door het heilige boek kunnen maken.

Op het trapje van de kerk zitten twee blonde meisjes tevreden in de middagzon. Anne (12) is er voor de derde keer bij; dit jaar heeft ze haar vriendin Elise (12) meegenomen. Vanochtend hebben ze meegedaan aan het tienerprogramma. Anne: ,,We deden een spel waarbij je kaarten op volgorde moest leggen. Op één kaartje stond God, op een andere je familie, op weer een andere je vrienden. Bij mij stond God op nummer één, want die zorgt ook voor vrienden.'' Ze twijfelen eigenlijk nooit aan hun geloof. Of ze hun klasgenoten ook proberen te overtuigen? Elise, die lid is van Youth for Christ: ,,Je gaat niemand dwingen, iedereen moet zelf weten of hij wil geloven of niet''. Anne vult haar aan: ,,Maar je kunt het ze wel bijbrengen''.

Nynke Dijkstra-Algra is een van de auteurs van een werkmap van het Evangelisch Werkverband, waarmee kerkgangers zelf een gebedsgroep kunnen starten. Ze kwam als tiener in aanraking met de evangelische beweging, via Youth for Christ. ,,Ik vond het heerlijk dat je mocht klappen, dansen en lachen. Eindelijk eens blij zijn met je geloof.'' Volgens de van huis uit gereformeerde theologe valt er voor de evangelicalen inhoudelijk gezien nog veel te winnen. ,,Zelf zat ik altijd in een spagaat: ik wilde graag meejuichen en feesten, maar ik wilde ook theologische diepgang. Daarom ben ik blij dat die twee kanten nu naar elkaar groeien, bijvoorbeeld met de benoeming van een professor aan de VU die bij de Pinksterbeweging zit.''

Pierre Kelder en Bert Verheij zaten naast elkaar in de kerk, op de eerste rij. Kelder: ,,Je ziet hier honderden mensen die dezelfde strijd voeren en elkaar daarin bemoedigen''. Volgens Verheij, van oorsprong hervormd, verstaan ook jongeren de evangelische taal beter, omdat de boodschap duidelijk is en een hoge gevoelswaarde heeft. ,,Vanochtend toen ik opstond zei ik tegen mijn vrouw: ik heb zin om me vandaag weer helemaal op te laden. We gaan knallen voor de Heer.''

Kelder concludeert: ,,Hoe je het verhaal van bijbel ook wendt of keert, het blijft een opdracht: houd het niet voor jezelf''.

Verheij zag plotseling het licht. ,,Ik ontdekte ineens dat ik een slapend geloof had. Dat was een tik in m'n nek.'' Sindsdien is hij een ander mens. Als ze op zijn werk schunnige grappen maken, zegt de verkoper van verpakkingsmaterialen er tegenwoordig iets van. ,,Dan vragen mensen: 'Waarom ben je zo veranderd, Bert?' Dan zeg ik: 'Heb je even een halfuurtje?' Meestal hebben ze dat niet.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden