ColumnLisette Tänzler

Wat zeg je tegen een coronapatiënt die geen familie of geliefde heeft om haar hand vast te houden?

Wat zeg je tegen een coronapatiënt die over een paar ogenblikken in slaap wordt gebracht? Tegen de man die misschien voor het laatst wakker is? Tegen die vrouw die geen familie of geliefde naast zich heeft die haar hand vasthoudt? Tegen iemand die terugzegt: ‘Ik ben bang om dood te gaan.’

Je probeert een patiënt gerust te stellen. Vertelt uitvoerig over wat we aan het doen zijn en wat er komen gaat. Dat we de ademhaling mogelijk moeten overnemen om ervoor te zorgen dat het zuurstofgehalte in het bloed niet nog verder daalt.

Je benadrukt dat we als team alles doen wat in onze macht ligt. Dat we heel zorgvuldig hebben overwogen wat voor jou het beste is.

Soms moet de ernst van de situatie nog bij de patiënt indalen. ‘Het gaat toch nog wel’, zegt iemand dan. Typisch Covid-19. De patiënt voelt zich nog redelijk, maar als wij de controles doen,  het zuurstofgehalte meten en de bloedwaarden beoordelen, dan weten we vaak genoeg.

Bang, door de beelden in de media

Deze gesprekken zijn tijdens de tweede coronagolf niet anders dan tijdens de eerste. Nog altijd zien mensen de gevolgen van het virus in de media. Week in week uit corona. De beelden uit de ziekenhuizen komen in iedere huiskamer.

Coronapatiënten die op het punt staan om bij ons te worden opgenomen zijn daardoor vaak bang. De tendens is toch: als je naar de intensive care moet, dan ga je misschien wel dood.

En dat is ook zo. De uitkomst is bij ons onzeker. We moeten eerlijk vertellen hoe het gaat, hoe lastig die boodschap ook is. Waardevol is het als iemand dan toch de mogelijkheid krijgt om nog contact te hebben met een naaste, en daarna rustig in slaap kan worden gebracht.

Gelukkig weten we steeds iets beter hoe we iemand met corona op de intensive care moeten behandelen. De afgelopen periode konden een paar patiënten snel terug naar de gewone verpleegafdeling. Laten we daar hoop uit putten. 

Lisette Tänzler is verpleegkundige op de intensive care van het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk. Voor Trouw doet ze tijdelijk verslag van de tweede golf. 

Lees ook:

Het vorige column van Lisette Tänzler. Opschalen, en dus de nachtdienst weer in. 

‘In de eerste golf was er waardering, nu is er soms agressie’

Trouw volgt de komende periode ic-verpleegkundige Lisette Tänzler (30). Ze werkt in het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk. ‘Ik wilde zorgen voor de kwetsbaarste patiënten.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden