Wat waren we wild en wat wilden we veel

Ooit waren ze jonge honden, nu praten ze over de jaren tachtig alsof het over een vorig leven gaat. Ad de Jong, Rob Scholte, Peter Giele en een hele bende geestverwanten: beeldend kunstenaars die begin jaren tachtig voor zichzelf begonnen met eigen tentoonstellingsruimtes en werkplaatsen, weg van de officiële musea en galeries. Omdat ze jong begonnen, zijn ze vijftien jaar later nog niet helemaal verlept.

Toch heeft hun terugblikken op het elan van toen iets tragisch. Nostalgie en avant-garde sluiten een merkwaardig verbond. Rebellen vertellen: wat waren we wild en wat wilden we veel. Een van de initiatieven uit deze periode was het nog steeds bestaande kunstencentrum W139, een reusachtig pand aan de Amsterdamse Warmoesstraat, omgeven door junkies en hoeren en broedplaats voor onontdekt talent. In 'Double you street', een verhelderende documentaire van Martin Grootenboer over de historie van W139, wordt het verstrijken van de tijd extra benadrukt doordat vijftien betrokken kunstenaars van toen worden geportretteerd door jonge kunstenaars van nu. Verbindend element is de Rietveld Academie, ontmoetingsplek voor beide generaties. De filmpjes zijn zeer verschillend van aard, met 'ouderwets' absurdisme als opvallend kenmerk. Naast deze portretten biedt 'Double you street' interviews met betrokkenen en impressies van exposities in W139.

Een recente aflevering van VPRO-Laat over het vergelijkbare initiatief Aorta was niet om aan te zien: de makers negeerden zowel onderwerp als kijker en verloren zich in puberaal gepiel met beeld en geluid. Vergeleken met dergelijke misplaatste arrogantie is de aanpak van Grootenboer, die wel degelijk ook niet-ingewijden wil bereiken, een verademing. De huidige betekenis van W139 wordt niet helemaal duidelijk, maar als registratie van het belang in de jaren tachtig en van de onvermijdelijke opname van de tegenbeweging in het 'establishment' is 'Double you street' een fraai document met als bonus een rondgang langs het werk van de jonge filmmakers, waarbij bijvoorbeeld het filmpje van Jean Pierre Sens (1965) over Ulay nieuwsgierig maakt naar ander werk van de maker.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden