'Wat ligt-ie daar mooi hè, die peuk'/Televisie vooraf

Bij de collega met wie schade-expert Hans Kolthof zijn kantoortje deelt staat naast het bureau een robuuste ventilator. Om de sigarettendampen te verdrijven. Kolthof rookt drie pakjes per dag. Zijn auto toont het stereotiepe beeld van de kettingroker: uitpuilende asbakken en een bruin laagje shagkruimels op de vloer.

“Het moeilijkste is het als ik ergens ben waar niet gerookt mag worden”, bekent de medewerker van een schade-expertisebureau in Eindhoven. Een mededeling die elke roker kan beamen. Nergens heb je méér zin in een sigaretje dan op een plek waar het niet mag, in de trein bijvoorbeeld, waar de rookcoupé altijd afgeladen is. Kolthof is een van drie hoofdrolspelers in een zevendelige docusoap (een ander woord voor uitgerekte reportage) over stoppen met roken, die de Evangelische Omroep vanaf vanavond uitzendt.

'Stop Watch' portretteert drie verstokte rokers in hun dagelijks leven. Bijna drie maanden lang worden ze gevolgd van dag 1 af, de dag waarop ze de laatste peuk uitdrukken. Alle drie zijn ze serieuze, stevige paffers. Madeleine Kropman is goed voor gemiddeld twintig sjekkies per dag en Mark van Maaren tekent voor twee pakjes sigaretten. Kropman is hoofdagente in 'een van de ruigste' politiedistricten van Amsterdam: Dam, Damrak en Centraal Station. Ze werkt op het bureau Nieuwezijds Voorburgwal. 's Ochtends, als ze de trap naar de bovenverdieping van het politiebureau is opgelopen, is ze al buiten adem. Slechte conditie. En dat is voor een agente soms heel lastig. Kropman rookt zestien jaar, op haar veertiende is ze er mee begonnen.

Mark van Maaren is directeur van de Stichting Dierenhospitaal in Den Haag en omstreken. Hij wil dolgraag stoppen. “Iedereen die rookt bereikt een moment dat-ie denkt: dit kan toch niet goed zijn.” Vanavond is te zien dat zijn collega's op afgesproken plekken pakjes sigaretten voor hem achterlaten: ergens buiten op een paal in een weiland ligt een pakje Marlboro te wachten. “Kijk, gelukkig maar, want ik had nog maar één sigaret over.”

In 'Stop Watch' drukken de drie vanavond hun laatste sigaret uit. Een plechtig moment. “Mmmm, ik had 'm iets dikker moeten draaien”, zegt Kropman, lurkend aan haar laatste. Na het uitmaken: “Wat ligt-ie daar mooi hè, die peuk.” En Van Maaren, laconiek: “Zo, dat hebben we gehad. Toch jammer.”

Kolthof stopt samen met zijn vrouw. De camera volgt hem als hij de laatste dag kuchend de hond uitlaat. Die avond wordt bij het naar bed gaan gebroken met een wat opmerkelijke gewoonte: “We gingen altijd naar boven met een beker melk en een laatste sigaret.”

De serie wordt goeddeels betaald door de Stichting Volksgezondheid en Roken (Stivoro). “Wij vinden deze docusoap een goede manier om drie interessante mensen te volgen bij hun poging om te stoppen”, zegt Boudewijn de Blij, directeur van Stivoro. “In januari proberen traditioneel veel mensen met roken op te houden en dan kan zo'n serie heel motiverend zijn.”

De Blij wil niet zeggen hoeveel geld Stivoro heeft gestoken in 'Stop Watch'. “Maar het is wel veel.”

Enkele jaren geleden al financierde Stivoro een reeks tv-programma's over stoppen met roken. De rol van de stichting bij 'Stop Watch' is bescheiden, in de aftiteling worden kijkers verwezen naar het telefoonnummer van de Stivoro, waar ze informatie kunnen krijgen over de actie 'Advies op Maat'. Rokers kunnen bij Stivoro op de persoon toegespitste informatie krijgen, die hen kan helpen bij het stoppen. Vorig jaar gaf Stivoro 15 000 van die adviezen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden