Wat kán een goede coach bij dit Oranje?

Ging het daags na Luxemburg-Nederland aan de praattafel van Fox ineens over Ronald Koeman. Tafelheer Kenneth Perez zei dat Koeman een betere coach is, met een voller cv, dan bondscoach Danny Blind.

Moest het daar nu nóg, of wéér, over gaan? Koeman was tweeënhalf jaar geleden te prefereren geweest boven Guus Hiddink, ja, maar dat is toch lang en breed een gepasseerd station? Met Koeman hadden we het EK gehaald, ja, dat mogen we blijven denken, maar laat ons eerlijk erkennen dat hij het in de schraalte van nu toch niet minder moeilijk zou hebben gehad dan Blind.

De vraag is in dezen niet wat een goede coach is, of een betere, de vraag is veeleer wat een al dan niet goede coach kán. Blind zei zondag, sprekend over verdediger Brenet en de strafschop die hij tegen Luxemburg had veroorzaakt: "Je hebt altijd je keeper nog." Een beetje voetbalvolger wist waar dat vandaan kwam. Dat had Louis van Gaal er bij hem ingeramd, bij Frank de Boer, van wie we het als trainer ook soms hoorden, bij Silooy en Reiziger later. Het was een wet voor de Ajax-verdedigers van begin jaren negentig: geen domme dingen, je hebt altijd je keeper nog om de aanvaller of zijn schot te stoppen.

Blind had het zijn verdedigers zondag gezegd, een keertje extra zelfs in de paar minuten dat ze na de warming-up nog even in de kleedkamer terug waren. Maar Brenet trok zijn tegenstander naar de grond, aan de zijkant nog van het strafschopgebied - de man, een Luxemburger, had eerst nog maar moeten zien te schieten, of naar binnen te dribbelen.

Ongetwijfeld zegt Ronald Koeman, de geslepen oud-verdediger, zijn verdedigers iets van gelijke strekking. Hij had het, als bondscoach, ook tegen Brenet gezegd. Zou deze beperkte verdediger dan niet zoiets doms hebben gedaan? Als een coach zegt iets niet of wel te doen, wil dat nog niet zeggen dat het niet of wel gebeurt, en naarmate de kwaliteit afneemt, is de kans groter dat het kwartje zo gauw niet valt - als het al kan vallen.

Denk even terug aan het begin van Koemans laatste seizoen bij Feyenoord. Hij oordeelde streng dat het nergens op had geleken, zo lief en kinderlijk als zijn verdedigers zich hadden opgesteld. Zou hij ze al niet vaak hebben gezegd hoe het moest? Toch hadden ze er even een potje van gemaakt.

De achterliggende gedachte is natuurlijk dat Koeman, zoals ook Van Gaal, een natuurlijker gezag heeft - en dat hun daardoor indringender lessen uiteindelijk wel moeten overkomen. Van Gaal had tijdens het WK 2014 heel veel opgelegd, ja, zo veel als in zijn macht lag, maar laten we het niet romantiseren: de tegenstanders hebben veel kansen gehad, bepaald niet alles bleek dicht te timmeren - en er was toch nog wel iets meer kwaliteit dan nu.

In april noemde ik het op deze plaats typerend voor de verwarring, vertwijfeling en desoriëntatie van een voetballand in nood: het gegoochel met namen, het irrealisme. Nóg kan het oeverloos over spelers gaan - alsof het wezenlijk kan uitmaken, speler A of B in dit Oranje. Van Gaal is in de tussentijd in alle kortzichtigheid als de enig nog mogelijke reddende engel voorgesteld - alsof (wat zou híj er nog mee kunnen winnen?) één haar op zijn hoofd eraan zou kunnen denken.

Ronald Koeman zat zondag bij Fox. Hij wil nog graag bondscoach worden, stond op de site. Ik keek het terug. Kees Jansma zegt dat het een mooie afsluiting van zijn carrière zou zijn. "Ja, dat zou het misschien zijn", zegt Koeman.

Misschien - ooit nog, als er weer eens spelers zijn die je niet hoeft te vertellen dat je altijd je keeper nog hebt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden