Wat is er zoal te zien in Rotterdam

Het 37ste Internationale Film Festival van Rotterdam is gisteravond begonnen met de vertoning van ’Cordero de Dios’ en ’Juno’. Een korte vooruitblik op dit festival dat tot eind volgende week duurt.

JUNO.

De genodigden van het Filmfestival in Rotterdam gingen gisteravond naar het Argentijnse drama ’Cordero de Dios’, terwijl het publiek aanschoof bij ’Juno’, over een tienermeisje – gespeeld door de 20-jarige Ellen Page – dat met een ongeplande zwangerschap wordt geconfronteerd.

De Amerikaanse komedie die door parttime ad interim festivaldirecteur Rutger Wolfson werd geselecteerd als ’publieksopener’ en die ook in de loop van de week in Rotterdam is te zien, werd in de VS dinsdag verrassend genomineerd voor vier Oscars: beste film, beste regie, beste hoofdrolspeelster en beste muziek. Het is de tweede keer in korte tijd dat het Rotterdamse festivalpubliek een Oscarwaardige openingsfilm kreeg. Twee jaar geleden werd er in de bioscoop op het Schouwburgplein op de openingsavond van het festival nog gekeken naar ’Brokeback Mountain’ van regisseur Ang Lee die op deze 37ste editie merkwaardig genoeg ontbreekt met ’Lust, Caution’, zijn nieuwste film die vanaf vandaag gewoon uit gaat in de bioscoop, zonder een Rotterdamse première.

ROBERT BREER.

Festivalprogrammeurs hebben zo hun specialismen. Vandaar dat er nogal wat uit Azië en Oost-Europa/Rusland is te zien, en dat er van oudsher ook veel aandacht is voor de sectie Experimenteel. Nieuwsgierig maakt het werk van de Amerikaanse experimentele animatiefilmer Robert Breer, die samen met de Russin Svetlana Proskoerina en de Japanner Masahiro Kobayashi dit jaar is gebombardeerd tot Filmmaker in Focus. Altijd goed om op een festival iets te gaan zien, dat zich normaal gesproken aan het gezichtsveld onttrekt.

Breer is in experimentele filmkringen een beroemdheid. Hij ’animeert’ al vanaf de vroege jaren vijftig. Alleen al het idee dat iemand zich zijn hele leven lang met ultra-korte animatiefilmpjes bezighoudt, weken lang bezig is met een filmpje van 1 minuut of 2 minuten. Breer is met zijn 80 jaar waarschijnlijk de oudste Filmmaker in Focus die het festival heeft gehad.

NACHMITTAG.

In Rotterdam zijn veel films van andere festivals te zien. Films die opgevallen zijn in Cannes, Venetië, Locarno en Toronto, om een paar belangrijke vindplaatsen voor nieuwe films te noemen. Berlijn hoort daar niet echt bij, wat Rotterdam betreft. Dat komt doordat de festivals zo dicht op elkaar zitten. Een paar dagen na Rotterdam begint de Berlinale alweer. Misschien dat we daarom ook niet zo veel films te zien krijgen uit Duitsland. Klinkt natuurlijk ook niet zo exotisch, Duitsland.

Toch is daar al een tijdje sprake van de Neue Berliner Schule, een soort stroming van Duitse regisseurs die strak observerend hun omgeving aftasten, een beetje in de stijl van ’Guernsey’ en ’Wolfsbergen’ van Nanouk Leopold.

Een van die Duitse films heeft Rotterdam nu gehaald: ’Nachmittag’ van regisseuse Angela Schanelec die zelf een rol speelt in haar film die een eigentijdse versie van Tsjechovs ’De Meeuw’ belooft te zijn. Het festivalkrantje rept van ’fenomenale beheersing van dialoog en filmtaal’. Dat maakt erg benieuwd, al moet je niet alles geloven wat het festival over zijn eigen films zegt of schrijft.

Bij ’The Darjeeling Limited’, de nieuwe film van Wes Anderson staat dat het de ’kroon op zijn oeuvre’ is. Dat is niet waar, het is een heel gewoon hoedje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden