Wat hebben wij ouders verkeerd gedaan? - deel 1

“Wij verstaan elkaar!”, roept het Katholiek Nieuwsblad op de voorpagina naar zijn lezers. Het blad haalt geld op voor het eigen behoudend-katholieke voortbestaan.

“Stelt u zich eens voor dat het Katholiek Nieuwsblad niet zou bestaan. Louter theoretisch natuurlijk!” Dat uitroepteken van Ed Arons heeft iets verdachts, alsof er serieuze problemen zijn. “Dan zou u deze week niets of bijna niets hebben vernomen over de succesvolle landelijke bijeenkomst van katholieke jongeren, die afgelopen zaterdag in Den Bosch plaats had.” Maar niet aan denken.

Eén van de vele Samen op Wegkranten, het Centraal Weekblad, vraagt de lezer ook al om alles wat dat blad biedt even weg te denken: “Soms droom ik weer eens. Dan droom ik van één landelijk kerkblad, bestemd voor de hele breedte van de SoW-kerken, met veel abonnementen en niet te duur”, rommelt CW-hoofdredactrice Margriet Gosker in het laatje waar ook het huishoudboekje in ligt. “Het zou een echt gezamenlijk landelijk SoW-kerkblad voor protestants Nederland moeten zijn, met de kwaliteit van Trouw, maar met een veel minder vage noemer dan de reli-pagina van dat blad heeft. (...) Natuurlijk bepleit ik hier geen ESM (Eenheidsworstig Superkerkblad met Monopoliepositie). Maar iets beters dan we nu hebben, dat zou toch moeten kunnen?” Wat een droom!

Overigens opent het CW met een warm pleidooi van Arie Oostlander (CDA) voor meer contacten met de kerken van de Midden-Europese nieuwkomers in de Europese Unie en andere voormalige Oostbloklanden. Westerse kerken mogen wel kritisch blijven/zijn/worden tegenover Poolse katholieken, Hongaarse calvinisten en Bulgaarse orthodoxen, maar op basis van meer kennis van zaken dan nu aanwezig en zonder superioriteitsgevoelens.

De Wekker (christelijk gereformeerd) worstelt voor de tweede keer achtereen met de vraag hoe het toch komt dat zoveel christelijke gereformeerde jongeren niet meer van de kerk willen weten. Een enquête, in het vorige nummer samengevat, wees dat uit. “Wat hebben wij als ouders verkeerd gedaan, deel één”, schrijft het blad veelbetekenend. “Ook als eigen kinderen zeggen: u deed het niet verkeerd, zijn we daarmee niet van alles af. Je kunt zo begrijpen wat David uitriep: Absalom, mijn zoon, mijn zoon. Het klaagt je aan dat je alles verkeerd hebt gedaan. Vertwijfeld zit je soms met je hoofd tussen je handen (...), omdat je voortdurend gekweld wordt met de vraag: wat hebben wij als ouders toch verkeerd gedaan?”, sluit auteur Van Amstel deel één al even wanhopig af als hij begon. Voor de volgende keer belooft hij daar verder over na te denken.

De theoretische natuurkundige Wolfgang Pauli (Wenen, 1900) raakte eind jaren veertig in een depressie. “Vanaf dat moment wordt Pauli in zijn dromen achtervolgd door een donkere man die tot de ETH (Pauli's universiteit, in Zürich - red.) toegelaten wil worden. Pauli noemt hem vanwege zijn donkere huid 'de Pers'. (...) In zijn dromen zwerft Pauli rond in nachtelijke duisternis. Tenslotte krijgt hij een droom waarin de Pers vriendelijk op hem afstapt en een gesprek aanknoopt: U wordt niet tot de studie toegelaten? Nee, daarom studeer ik in het geheim. Wat bestudeert u? Ik bestudeer u. U spreekt op een zeer scherpe toon met mij. Ik spreek als iemand aan wie verder alles verboden is. (...)Wat doet u hier? Ik ben hier om u te helpen.”

Also sprachen Pauli en de Pers nog een tijdje verder. De Pers was (natuurlijk) een boodschapper van het licht, vertelt Herbert van Erkelens in het nummer over de 'wetenschap in verval' in Hervormd Nederland. Weners kunnen tenminste dromen.

Pauli moet kiezen of delen: de gevestigde wetenschap of het licht. “Pauli wordt overvallen door angst, angst om door zijn collega's voor gek te worden versleten.”

“Na jaren van dubben en wegen besluit hij in het openbaar over de boodschapper van God te zwijgen en terug te keren naar de theoretische fysica. Drie jaar later overlijdt hij onverwacht aan kanker”, schrijft de van-huis-uit-fysicus Erkelens. Zijn moraal van dit verhaal: “Wij hebben behoefte aan een wetenschap die de deur op een kier zet; die open staat voor de dimensie van het heilige.”

Krijg je anders onverwacht (!) kanker?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden