'Wat doe ik hier?', dacht Gullit op het WK van 1990

Aanvoerder had het na de eerste wedstrijd wel gezien. Oranje stond niet achter zijn coach; toernooi werd een drama.

Ruud Gullit heeft tijdens het WK 1990 serieus overwogen het Nederlands team te verlaten. De toenmalige aanvoerder van Oranje vertelt dat vanavond in een uitzending van 'Andere Tijden Sport' over het teleurstellende wereldkampioenschap in Italië.

Het Nederlands elftal, dat in 1988 in West-Duitsland Europees kampioen was geworden, vertrok twee jaar later naar het WK als grote kanshebber, maar ging roemloos ten onder in de achtste finales tegen West-Duitsland.

Uit de reconstructie van Andere Tijden Sport blijkt dat Nederland al voor vertrek naar het WK kansloos was. De ploeg zat niet goed in elkaar, aldus Gullit. Aan het roer stond bovendien de verkeerde coach (niet Johan Cruijff die de spelers wilden, maar Leo Beenhakker), waterdragers gedroegen zich na het EK als vedetten en de supersterren haalden in Italië niet het niveau dat ze bij hun clubs wel bereikten. Marco van Basten bijvoorbeeld - in 1988 en 1989 verkozen tot Europees voetballer van het jaar - scoorde voor Oranje geen enkel doelpunt in vier wedstrijden.

Terugkijkend kan gesteld worden dat het WK 1990 al verloren ging nog voordat het EK werd gewonnen; toen de KNVB Thijs Libregts aanwees als vervanger voor Rinus Michels, die na het EK zou vertrekken als bondscoach. De spelers namen Libregts nooit serieus; ze lachten Libregts achter zijn rug om uit in de kleedkamer bij technische besprekingen. Gullit: "Het ging niet meer. En dan moet je op een gegeven moment ingrijpen."

Libregts moest het veld ruimen, de spelers stemden hem unaniem weg en na een tweede stemming/peiling in het Hilton Schiphol bogen ze zich over de drie keuzes die Rinus Michels aandroeg: Cruijff, Beenhakker of De Mos. De meeste spelers prefereerden Cruijff, die in de weken daarna niet werd benaderd, omdat Michels al voor de stemming in het Hilton wist wie hij wilde: Beenhakker. De spelers voelden zich gebruikt en verraden.

Tussen Michels en Gullit boterde het ondertussen al niet meer. Gullit: "Ik vond hem irritant aanwezig. Dat vond ik fnuikend, dat ging me irriteren en dat heb ik hem ook gezegd. We hebben een aanvaring gehad."

Gullit voelde voor aanvang van de openingswedstrijd tegen Egypte al dat het een hopeloze missie zou worden. Op de vraag of hij heeft overwogen zijn koffers te pakken antwoordt Gullit dat hij dat zeker heeft overwogen. "Toen ik in Sicilië zat," zegt Gullit. "Na de eerste wedstrijd. Toen dacht ik: wat doe ik hier?" Gullit bleef, scoorde tegen Ierland, maar het haalde niets uit en Nederland werd in de eerste knock-outronde roemloos uitgeschakeld door de West-Duitsers met als dieptepunt de rode kaarten van Rudi Völler en Frank Rijkaard, die Völler in de krullen spuugde.

Gullit zegt over de Italiaanse zeperd en het vertrek met de staart tussen de benen dat hij het allemaal voorvoelde dat het zou gebeuren. "En we hebben er naar gehandeld en we hebben er alles aan gedaan om het te proberen te veranderen en dat is niet gelukt."

Andere Tijden Sport - WK 1990: Hoe kon het zó fout gaan. Nederland 1 - 21.35 uur

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden