washingtonpost.com economist.nl

Inzichten, geselecteerd uit internationale bladen en sites

Een felgekleurd omslag met Franse burgers die de barricade bestormen. The Economist laat er geen twijfel over: de Franse Revolutie was dan al weer een tijdje terug, een nieuwe is in aantocht. "De directe oorzaak van revolutie is de woede van de kiezers over de nutteloosheid en zelfzuchtigheid van de heersende klasse." De presidentsverkiezingen (laatste ronde op 7 mei) beloven die omwenteling, waarin de kiezer afrekent met de oude partijen die al bijna zestig jaar aan de macht zijn.


De strijd gaat nu tussen de twee 'opstandelingen': Marine Le Pen van het Front National, en Emmanuel Macron, leider van de beweging die hijzelf verleden jaar oprichtte, En Marche! Beiden spelen in op die onvrede van de Franse kiezers, die gebroken samenleving, waarin volgens peilingen 81 procent de toekomst somber inziet. Tegelijkertijd beloven ze de kiezer twee totaal verschillende werelden: een open Frankrijk versus Fort Frankrijk.


"Zo nu en dan moet Frankrijk kennelijk die stuiptrekkingen van abrupte verandering doormaken om zich uit zijn verlamming te bevrijden", citeert The Economist uit 'Le Mal Français', een boek uit 1976, waarin toen al een minister jammerde dat 'zo'n talentvol land zo'n vastgeroest systeem heeft voortgebracht'.


In de Amerikaanse media lijkt de teneur ietsje omgeslagen. Eerst was het vooral 'ook in Europa viert het populisme hoogtij' - met portretten van Geert Wilders als 'de man die het Trumpisme heeft uitgevonden'. Nu klinkt er 'Europa is nog niet verloren'. "Wanhoop niet", schrijft opiniemaker Fareed Zakaria over de Franse verkiezingen, "het centrum kan nog winnen." Hij klinkt haast opgelucht na de overwinning van de door hem verachte Trump. In de strijd tussen Le Pen en Macron geven de peilingen Emmanuel Macron de beste kansen om te winnen. Macron is een outsider, een hervormer en een charismatisch politicus. Het zijn eigenschappen die veel belangrijker zijn dan een ideologische checklist. Want onderzoek, aldus Zakaria, heeft overtuigend aangetoond dat het buikgevoel bepaalt met welke kandidaat kiezers zich verbonden voelen en dat ze dat gevoel daarna rationaliseren door in te stemmen met zijn (haar) politieke ideeën. "In zekere zin is Macron de knappe broer van Marine Le Pen."


Collega-columniste Anne Applebaum trekt lering uit de Trump-overwinning. De verkiezingen lijken over van alles en nog wat te gaan - Europa, terrorisme, de pensioengerechtigde leeftijd, immigratie, et cetera. Maar in feite draait het volgens haar om één vraag: kan de bedwelmende cocktail van angstzaaierij, nationalisme, nostalgie en wrok in een groot westers land worden verslagen?


Applebaum zag de overwinning van Donald Trump in Amerika niet aankomen, ze was wel een van de eersten die waarschuwden voor de Russische inmenging. Nu waarschuwt zij opnieuw dat WikiLeaks alsook het Russische propagandakanaal RT zal proberen pro-Navo en pro-Europakandidaat Macron te besmeuren. "Die voorspelbare fluistercampagne is samenzweerderig ('Macron maakt deel uit van een geheime kliek'), antisemitisch ('Macron werkt voor de Rothschilds') en persoonlijk ('Macron is homo'). Dat soort negatieve campagne - op basis van laster en buitensporige beschuldigingen - heeft perfect gewerkt in andere landen, en er is nog ruim tijd om ook in Frankrijk te slagen."

Hoe je de bedwelming van angst doorbreekt

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden