Washington zoekt antwoord op acties

Tea Party distantieert zich van protestbeweging die het opneemt tegen gevestigde financiële orde

ANALYSE | BAS DEN HOND

Als een bedrijf dat het publicitaire klappen van de zweep kent, stuurde de Tea Party de afgelopen dagen waarschuwingen rond: vergelijk ons niet met 'Occupy Wall Street'.

Het 'merk' mag niet bezoedeld raken. De Tea Party (2009) is een beweging van Republikeinen die minder belasting willen betalen.

De beweging Occupy Wall Street (2011) begon met de bezetting van een park in het financiële centrum van New York met als doel... ja, wat eigenlijk?

Op demonstraties van de Tea Party troffen de media burgers die hun pensioenspaarpot waren kwijtgeraakt. Belastingen en illegale immigratie waren de grote grieven.

In het Zuccotti-park in New York hebben ze niet eens de kans gehad een pensioen op te bouwen, en hoor je gratis universitair onderwijs eisen, en open grenzen.

De overeenkomst is dat het in het begin gissen is of zulke groepen blijvertjes zijn. Van de Tea Party weten we dat inmiddels, al is ze mogelijk over haar hoogtepunt heen. De Republikeinen in het Congres hebben er, met het oog op hun herverkiezing, goed naar geluisterd.

Maar dat heeft zoveel zand in het compromismechaniek van Washington gestrooid, dat het landsbelang eronder leed, iets wat ook Republikeinse kiezers afkeuren.

Misschien is daarom het belangrijkste aspect van de demonstraties in New York dat ze niet proberen de Democraten bij te sturen. Alle politici zijn tegenstanders voor burgers die niet meer geloven in wat ze beloven.

In een land als Nederland vindt dat sentiment al gauw zijn weg naar een partij, oud of nieuw, die het laat horen waar het telt. In een tweepartijenland als de Verenigde Staten moet een van die partijen er intern ruimte voor maken.

Nu de beweging Occupy Wall Street bijna een maand oud is, zie je dat besef groeien. Volgens president Barack Obama 'geven de demonstranten een stem aan een bredere frustratie over hoe ons financiële systeem werkt.' Toen de Republikein Eric Cantor sprak over een 'meute', nam hij die uitspraak de volgende dag terug.

Een meute houdt geen vergaderingen waarin met handopsteken de huisregels worden bepaald. Een meute weet zich niet via sociale media naar andere steden en landen te verspreiden. Dat lijkt al meer op een beweging.

Voor de bankiers van Wall Street en de winkelruiten rond het Zuccotti-park is dat goed nieuws. Voor politici is het niet minder griezelig.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden