War Requiem

Klassiek

Het Gelders Orkest **

In Arnhem liepen dit weekend nog aardig wat veteranen rond. De laatste nog levende soldaten die gevochten hebben in de Slag om Arnhem nu zeventig jaar geleden. In de toen in puin geschoten Eusebiuskerk konden ze zaterdag luisteren naar het War Requiem van Benjamin Britten. Misschien een tikkeltje pikant, omdat de overtuigd pacifistische Benjamin Britten destijds weigerde in actieve dienst te treden, wat zo ongeveer gelijk stond aan desertie.

Britten kreeg in eigen land daarom veel kritiek te verduren. Maar de luisterende veteranen hebben nu wellicht begrip voor het feit dat Britten met zijn aangrijpende War Requiem een universelere strijd heeft geleverd; dan wel niet ín de oorlog, maar ertegen. Een aanklacht niet alleen tegen elke oorlog, maar ook een muzikale ontkrachting van die gevleugelde uitspraak: Voor God en vaderland! Door de combinatie van de aloude teksten van de Latijnse dodenmis met de gedichten van soldaat-dichter Wilfred Owen levert Brittens War Requiem ook niet mis te verstane kritiek op de kerk.

Het Gelders Orkest heeft er met zijn chef-dirigent Antonello Manacorda alles aan gedaan om de twee uitvoeringen (gisteravond was er nog een in de St. Stevenskerk in Nijmegen) op hoog niveau te krijgen. Met drie uitstekende solisten en drie fantastisch voorbereide koren was de impact bijzonder groot - zowel op muzikaal als op spiritueel vlak. In een kerk komt de harde boodschap van muziek en tekst nog beter over het voetlicht. De bazuinen die Britten in het Dies Irae en het Hosanna laat schallen, galmen er dreigender en langer na.

Net als bij de wereldpremière in 1962 in Coventry was er in Arnhem gekozen voor solisten uit de diverse strijdende landen in de Tweede Wereldoorlog. De Duitse sopraan Christianne Libor excelleerde in de expressieve sopraanpartij en betoverde vooral in het Lacrimosa. De Britse tenor Jeremy Ovenden schoot meteen raak met 'What passing-bells for these who die as cattle'. En de Nederlandse bariton Thomas Oliemans liet met zijn indringende solo's weer eens horen hoe hij als zanger gegroeid is - zeer overtuigend.

Dirigent Manacorda leverde een topprestatie. Hij hield de verschillende vocale en muzikale ensembles prachtig bij elkaar en wist de diepere lagen in de partituur feilloos te vinden met het schitterend presterende Gelders Orkest. Het Laurens Collegium Rotterdam, Consensus Vocalis en het Nationaal Kinderkoor troffen steeds perfect de juiste toon.

Als op het laatst de drie werelden steeds meer samenkomen en tenor en bariton (oorlogsvijanden) het Requiem aeternam van de drie koren en de sopraan steeds maar blijven pareren met het berustende 'Let us sleep now' is de ontroering in de volle kerk tastbaar. Een grote uitvoering van een groots stuk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden