Wanneer laat de EU haar tanden zien?

MARC PAULISSEN en FREELANCEJOURNALIST EN JURIST

Er is al veel gezegd over het dieselschandaal rond Volkswagen, maar de in september onthulde fraude door de Duitse autobouwer was eigenlijk geen groot nieuws. Het was al lang bekend dat autofabrikanten graag een loopje nemen met de cijfers over brandstofverbruik en schadelijke uitlaatgassen. Volkswagen deed daar met zijn misleidende software weliswaar een schep bovenop, maar verrassend was dat niet. De Duitsers zijn ongetwijfeld niet de enigen die de boel manipuleren, maar daar gaat het nu niet om.

Waar het wel om gaat, is dat het dieselschandaal de Europese beleidsmakers voor het blok zette. Het schandaal zorgde er bovendien voor dat de massale misleiding door autobouwers weer eens goed onder de aandacht kwam bij het brede publiek. Dat gold ook voor het onder één hoedje spelen door politiek en auto-industrie, resulterend in het niet of nauwelijks handhaven van de afgesproken Europese emissienormen. De verwachting was algemeen dat de Europese overheid die normen nu serieus moest gaan nemen.

De dieselauto is in Europa erg populair, onder meer door de belastingvoordelen in een land als Frankrijk. Al die Europese dieselauto's overschrijden de emissienormen met honderden procenten, met als gevolg een verhoogd risico op kanker. Ik ben daar uiteraard bezorgd over, maar het dieselschandaal gaf mij de hoop dat er nu eindelijk iets zou veranderen.

Die hoop werd vorige week de grond in geboord. Een voorstel van de Europese Commissie om nota bene een grote overschrijding toe te staan van de emissienormen, werd door een paar grote autolanden als onvoldoende van tafel geveegd. Hoewel het Europees Parlement nog akkoord moet gaan, werd de toegestane overschrijding enorm opgerekt.

Nederland was als enige lidstaat tegen deze enorme oprekking. Daar ben ik best trots op, maar de gevoelens die bij mij overheersen zijn teleurstelling en cynisme. Want wat zegt het over het functioneren van 'Europa' als een afgesproken norm onder druk van een paar machtige autobouwers niets waard blijkt te zijn? En waarom moeten wij daar als Nederlanders onder lijden? Ooit was ik als jongetje gek op auto's en als journalist heb ik zelfs even gewerkt voor een autoblad. Maar mijn liefde voor auto's is verdwenen. In de plaats ervoor is een groeiende dosis euroscepsis gekomen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden