Wandelpool maakt psycholoog overbodig

Het begon tien jaar geleden met een kleine advertentie in de krant. Nu telt de Wandelpool 4630 deelnemers, die graag in een groepje met elkaar wandelen of een tocht voor anderen organiseren. Gratis en vrijblijvend.

Er ontbreken een paar wandelaars op station Deventer. Afgemeld wegens ziekte, bang voor de regen die voorspeld is of gewoon weggebleven zonder reden. Geen probleem, het mag allemaal. Bij de Wandelpool is vrijheid blijheid.

En zo gaat Mieke Hoenink deze vrijdagmorgen met tien mensen te voet langs de IJssel naar Zutphen, haar favoriete gebied. Ze doet dit al jaren. Eens in de vier weken organiseert ze ergens voor zichzelf een tocht, en wie zin heeft mag mee.

Vroeger wandelde de bibliotheekdirecteur met een vast clubje, op een vaste zaterdag, volgens vaste afspraken: een knellend keurslijf, vond ze. Tot ze een keer als introducee mee mocht met een wandeling van de Wandelpool. ,,Het voelde eerst wel een beetje of ik vreemdging. Maar ik was snel verkocht. De formule sprak me erg aan. Nu wandel ik waar ík dat leuk vind en wanneer het míj uitkomt. En iedere keer met andere mensen.''

Het begon op 3 oktober 1992 met een mini-advertentie, ook in deze krant. 'Wij (2 mannen, 1 vrouw) willen een pool maken van wandelaars (30'ers, 40'ers) om een weekend of vakantie stevige wandeltochten te maken. Het idee is om per keer een groepje samen te stellen.' De drie van het eerste uur hadden op vijftien reacties gerekend. Het werden er tot hun schrik bijna honderd. Tien jaar later telt de Wandelpool 4630 deelnemers.

Het is een simpele organisatie gebleven, zonder winstbejag of zware bestuursstructuur. De deelnemers zijn geen 'leden', maar 'abonnees' van een nieuwsbrief, waarin iedereen kan aankondigen wanneer en waar hij of zij een wandeling organiseert. Met eigen informatie over de zwaarte van de tocht en de aanwezigheid van horeca onderweg, en met eigen regeltjes zoals het maximum aantal dat mee mag en de wijze van aanmelden. Eén voorwaarde: wandelen is gratis, alleen het abonnement kost geld.

De jongste nieuwsbrief beslaat 134 pagina's en kondigt per maand over de honderd tochten aan. Haarlemmer Han Hoogvorst heeft er zijn handen vol aan, sinds hij de haperende organisatie een jaar na de start weer op gang bracht. Hij verzorgt als vrijwilliger de tweemaandelijkse nieuwsbrief, regelt verspreiding en adverteerders, is de vraagbaak van nieuwe wandelaars en steunpilaar voor zenuwachtige organisatoren. Hoogvorst heeft er zijn 'echte' werk in de gezondheidszorg bij aangepast.

Hij loopt ook mee met de tocht van Mieke Hoenink. ,,Als je in het begin een paar keer mee geweest was, werd je geacht om ook zelf een tocht te organiseren. Zo van: jij bent met mij geweest, nu wil ik een keer met jou mee. Inmiddels zijn er ook genoeg die alleen deelnemer zijn'', zegt Hoenink. Ze heeft al diverse lange-Â afstandspaden in etappes gelopen, nu is ze op de thematische toer: wandelen over oude handelswegen.

Hoenink heeft geen limieten, vraagt niet om je gsm'etje uit te doen of je sigaret thuis te laten. Iedereen kan met haar mee, organiseren kost haar geen moeite. Eens in de maand meldt ze zich als deelnemer van een andere tocht: ,,Het maakt me niet uit waar, als ik maar kan lopen.'' Wat haar het meest aanspreekt is de vrijblijvendheid bij de Wandelpool. ,,Niemand kijkt mij kwaad aan als ik twee maanden niet loop. Ik ben geen lid van een groepering, ik voel me niet verplicht. Het zijn ook nooit dezelfde mensen. Als de organisatie je niet bevalt, ga je met een ander mee. En het is een heel sociale aangelegenheid: iedere tocht loop je wel met iemand op die zijn levensverhaal vertelt. Die gesprekken kunnen heel diep gaan. Soms denk ik wel eens dat de Wandelpool de psycholoog het brood uit de mond stoot. Je kunt onder het lopen je verhaal kwijt, zonder dat je iemand hoeft aan te kijken.''

Ze geniet van het ritme van het lopen. Ze zet gewoon de ene voet voor de andere. ,,Dat is het. Zo verdwijnen bij mij alle sores. Ik weet niet waar ze blijven. Ik neem me wel eens voor onder het wandelen na te denken over een probleem op mijn werk. Dat komt er nooit van. Maar als ik maandag weer op mijn werk kom, weet ik ineens wel hoe ik het moet oplossen.''

Het weer betrekt boven de IJsselvallei. Het groepje van Hoenink, dat eerst heel sociaal bij elkaar op de dijk bleef, is uiteengevallen. Ieder loopt voor zichzelf tegen de regen in, woorden verwaaien in de wind. Hoogvorst: ,,Niks zeggen kan ook zo heerlijk zijn. Er wordt je al zoveel opgelegd in de samenleving.''

Pas in Zutphen klontert de hele bups weer samen, in het café uiteraard. En wordt er alweer gepraat over een volgende tocht. ,,Dat gaat vanzelf'', zegt Hoogvorst. ,,Ik hoef er niks aan te doen.''

Informatie: www.wandelpool.non-profit.nl of tel. 023-5405530.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden