'Wanda' ten onrechte vergeten

Cinema de Balie in Amsterdam vertoont vrijdag 'Wanda' van Barbara Loden, een ten onrechte vergeten film van een ten onrechte vergeten regisseur; uit het archief gevist ter gelegenheid van een door filmtijdschrift Skrien georganiseerde terugblik op de roemrijke jaren zeventig. In het juninummer van Skrien halen de oprichtsters van het (toen) feministisch filmkollektief Cinemien, Nicolaine den Breejen en Phil van der Linden, tegenstribbelend herinneringen op: 'Voor wat we nu zijn, zijn die jaren maar zeer gedeeltelijk van belang'.

De vertoning van 'underground' seventies-meesterwerk 'Wanda' is niettemin een fraaie keuze van Cinemien. Regisseuse Barbara Loden speelt Wanda; blond, breekbaar, afwezig. Wanda is een huisvrouw van niks in Pennsylvania die zich vrijwillig laat scheiden van haar kinderen en haar echtgenoot die een betere zoekt. Wanda raakt op drift. Ze valt in slaap in de bioscoop, belandt in een bar waar net een overval plaatsvindt en haakt aan bij de overvaller, een norse man met snor die meer weg heeft van een bankemployé dan van een bankrover. Deze Dennis ziet ergens wel een Bonnie in de wazige Wanda, maar op het moment suprême raakt Wanda, volgend in de vluchtauto, de weg kwijt en arriveert ze te laat bij de bank.

'Wanda'werd bekroond met de prijs van de filmkritiek in Venetië in 1970. Een 'Anti-Bonnie and Clyde' noemde de regisseur zelf de op groezelig 16 millimeter, in cinema verité-stijl gefilmde film. Ze baseerde haar verhaal op een krantenbericht over een meisje dat als medeplichtige bij een bankoverval werd veroordeeld tot twintig jaar en de rechter bedankte voor die veroordeling.

'Wanda' was onder meer een bron van inspiratie voor John Cassavetes voor zijn latere 'Woman under the influence'. Wie de film nu ziet doet dat in het besef dat het de enige was die de talentvolle Loden maakte. Barbara Loden gaat nu nog te boek als de tweede echtgenote van regisseur Elia Kazan die haar een rol gaf in zijn 'Splendor in the grass', en die haar regisseerde op Broadway.

Ze stierf in 1980 op 48-jarige leeftijd aan borstkanker. Ze was toen bezig met de voorbereiding van haar tweede film, een verfilming van Kate Chopins 'The Awakening', en ze had echtscheiding aangevraagd van Kazan. Deze schrijft in zijn autobiografie dat de fragiele Loden een kind van de straat was, 'anti-fatsoenlijk', 'onbevreesd', 'immoreel'. Anderen herinneren zich een onzekere vrouw, zeer gevoelig. Je ziet het allebei terug in 'Wanda'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden