Review

Wallender is moe, ziek en balorig

Twee veteranen ditmaal die enorm van elkaar verschillen. Sara Paretsky zorgt altijd voor een mooie plot, ook weer in 'Zwendel'. Oplichterijen door rijke stinkerds van arme ploeteraars met levensverzekeringspolissen worden kunstig verweven met oud zeer dat teruggrijpt op de Holocaust.

De onthulling aan het eind, waar we zo lang op hebben gewacht, is een echte verrassing. Maar Paretsky's heldin Vic Warshawski is me er een. Dat draaft en dat rent en dat rost dat een gewoon mens er horendol van wordt. O, vijf uur - daar gaat de wekker - honden uitlaten - tien kilometer joggen - gauw even langslopen bij die makelaar - o, daar ligt een dooie - gauw wegwezen voor de politie komt - naar Lotty - Lotty is spoorloos verdwenen - naar de verzekeringsmaatschappij - o, die zitten in vergadering - ik word weggestuurd - stilletje toch naar binnen - word weer weggestuurd - dan naar die stalker van Lotty - is in zijn hart gestoken - gauw ambulance waarschuwen en dan wegwezen - o, nette kleren aantrekken voor etentje - o, moet nog met die vent mee, misschien weet hij wat - o, is al halfdrie - moe, moe, moe maar niet naar bed - eerst honden uitlaten...

Kurt Wallender, de held van Henning Mankell, lijdt ook een jachtig leven. Maar terwijl Vic voortdurend wil bewijzen hoe flink ze toch is en hoe plichtsgetrouw (en dat voor een vrouw!), is Wallender alleen maar moe, ziek en balorig. En vreemd genoeg groeit hij al lezende steeds dichter naar je toe, terwijl die Vic afstoot. Eet Vic een vies broodje, dan denk je 'schiet eens op, meid', maar als Wallender weer eens zondigt tegen zijn dieet (hij heeft suikerziekte, maar negeert het) wil je geen hap en geen slok missen. Waar zou dat nou aan liggen? Aan de stijl, aan de schrijfkunst, aan niets anders. Mankell heeft ondanks alle gejaagdheid van zijn rechercheurs, die in 'Midzomermoord' een aantal afschuwelijke misdaden moeten ophelderen waar ze kop noch staart aan kunnen vinden, een rustig ritme dat verslavend werkt. Niet verdovend. Het voert je mee naar de Zweedse steden, naar de eilanden en scheren van de Zweedse kust en naar Zweedse mensen die allemaal heel gewoon en toch interessant zijn. Drie jonge mensen worden vermist, uit heel Europa komen ansichtkaarten die moeten bewijzen dat ze gewoon gezellig op reis zijn gegaan. Maar een van de moeders blijft ongerust. Dan volgt de moord op een rechercheur en kort daarop komen de lijken van de drie te voorschijn, in verregaande staat van ontbinding, maar verkleed en tot een kunstig tafereel geënsceneerd. Waarom heeft de vermoorde rechercheur onderzoek gedaan naar de drie jonge mensen voor iemand anders lont rook? Wie is de geheimzinnige vrouw met de geverfde haren met wie hij zijn vakanties doorbracht? Hoe komt zijn tele-scoop in de schuur van zijn neef terecht? Lezen dat boek! Ach, hadden wij hier maar een thrillerauteur van Mankell-formaat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden