.....wakker worden tussen verantwoorde lakens en feestvieren met fairtradewijn .....

Een dag lang uitsluitend eerlijke producten gebruiken. Het kost journalist Marianne Wilschut minder moeite dan ze van tevoren dacht. 'Alweer een fairtrademomentje!'

7.30Wakker. Ik ben nog niet mijn bed uitgestapt of ik hou me al aan mijn opdracht. Ik heb gisteren mijn bed maar opgemaakt met het Return to Sender dekbed met eerlijk haakwerk uit China dat ik een paar jaar geleden bij de Hema heb gekocht. De producten van deze stichting die door actrice Katja Schuurmans in 2006 is opgericht, worden gemaakt door arme producenten uit verre landen. De winst die de stichting maakt wordt geïnvesteerd in diezelfde producenten. Jammer alleen dat de Hema verder geen eerlijke katoen in het assortiment heeft. Na het douchen weer een fairtrademomentje. Hoewel de rozenolie in mijn gezichtscrème van Dr. Hauska niet het keurmerk draagt, hebben de rozentelers uit Iran en Afghanistan er volgens het bedrijf wel een eerlijke prijs voor gekregen.

8.00 Ontbijt. De fairtradebanaan gaat in de yoghurt. Bij alle supermarkten zijn ze tegenwoordig te krijgen. Bij mijn vaste supermarkt zijn de eerlijke bananen alleen te krijgen in trossen met een fairtradeplakbandje eromheen.

Als je er maar een of twee nodig hebt, is dat best irritant. De prijs, 1,68 euro voor een tros van vier bananen, valt dan wel weer mee. De 1,09 euro die ik in de biologische winkel voor fairtradethee had afgerekend, was ook een meevaller. Het kopje groene thee stemt meteen vrolijk. 'Het hele dorp geniet mee', belooft de verpakking en verwijst daarmee naar de theeplukkers en hun gezinnen die een eerlijke prijs krijgen voor hun product. Waar dat blije dorp staat, maakt het theepakje niet duidelijk. Ik gok op India of Kenia.

10.00 Koffie, een Max Havelaar bakkie uiteraard, of Fairtrade Original zoals dat keurmerk nu heet. Ik had ook met een gerust hart een kopje Douwe Egbertskoffie of huismerkkoffie van Albert Heijn kunnen zetten. Die koffie heeft het Utz Certified-keurmerk, dat net als het fairtradekeurmerk sociale en groene eisen aan de productie stelt. Het verschil met fairtrade is dat de boeren van dit keurmerk een gegarandeerde minimumprijs krijgen en de coöperaties waarbij zij zijn aangesloten een premie ontvangen die wordt geïnvesteerd in verbetering van de productie en de opleiding van de boeren en hun kinderen.

11.00 Ik drink mijn koffie achter de PC. Internet wordt mijn steun en toeverlaat deze dag, want de verpakking biedt niet altijd duidelijkheid. Organisaties als Goede Waar en Rank a Brand hebben handige appjes ontwikkeld waarmee je op je smartphone kunt checken of je product mens- en milieuvriendelijk geproduceerd is. Maar de meeste van die hulpjes zijn er alleen nog voor de iPhone en laat ik nou niet van de Apple-kerk zijn. Meteen maar checken hoe fairtrade mijn HTC smartphone eigenlijk is. Volgens Rank a Brand doet het Taiwanese bedrijf geen beloftes op zijn site over het uitsluiten van conflictmineralen en het garanderen van goede arbeidsomstandigheden in de fabrieken. Het is nog zo'n anderhalf jaar wachten op een Fair Phone, tegen die tijd stap ik wel over.

12.30 De lunch moet een makkie worden. In mijn keukenkastje staan behalve eerlijke hagelslag ook honing en pindakaas. Als het om pindakaas gaat ben ik normaal gesproken merkvast maar voor deze keer heb ik de er wat bleekjes uitziende fairtradevariant gekocht. De pinda's komen uit Nicaragua, Mozambique en Malawi meldt het etiket waarop ook een recept voor pindasaus met sambal staat. Oh oh, de sambal... Op een boterham met pindakaas móét sambal. Op de site van Fairfood lees ik dat rode pepers vooral in Azië worden geproduceerd. Lage lonen, kinderarbeid en een kwistig gebruik van bestrijdingsmiddelen komen met name in de Indiase chiliteelt voor. Helaas, er bestaat wel chilisaus met het fairtradekeurmerk maar geen sambal. Dus laat ik mijn pittige vriend maar een dagje staan.

16.00 Nog even snel de stad in om een cadeautje te kopen voor een vriendin die vanavond haar verjaardag viert. Weinig tijd om uitgebreid fairtrade te vergelijken dus ik speel op zeker en ga naar de Waar, de gepimpte versie van de Wereldwinkel. Op het verlanglijstje staan onder meer espressokopjes en een slakom. Bij de acaciahouten slakom uit de Filippijnen krijg ik iets te veel een jaren zeventig gevoel dus worden het de hippe espressokopjes uit de 'Dik' servieslijn die Piet Hein Eek voor Fair Trade ontwierp en die in Thailand worden geproduceerd. Voor de zekerheid koop ik ook nog voor 5,49 een fles eerlijke pinotage uit Zuid-Afrika voor het feest. Volgens de wijnalmanak, de grote Hamersma en de supermarktwijngids is de pinotage een goede koop en de smaak valt niet tegen.

19.00Koken. Voor inspiratie pak ik het fairtradekookboek erbij dat ik ooit eens van een vorige werkgever heb gekregen. Hoewel er in het boek vooral ideetjes voor zoetigheid staan - met maar liefst zeven recepten voor een bananencake - zijn er kennelijk toch ook genoeg fairtrade-ingrediënten voor een hartige maaltijd. Het wordt pompoencurry met fairtradekokosmelk en fairtraderijst. Ik zoek tussen mijn mp3'tjes naar toepasselijke muziek. "I will gather no more of your bitter fruit", zingt Little Steven even later over misstanden in de fruitteelt op de plantages van United Fruit Company in Midden-Amerika.

22.00Eerlijke oogschaduw van Aveda op, de oorbellen die ik in het Amazonegebied van indiaanse vrouwen heb gekocht in, en op naar het feest! Dat ik bezig ben met een fairtrademarathon blijkt een goede ijsbreker bij de gasten op het feestje.

Een van de gasten merkt op dat ze zich kan voorstellen dat als je met zo'n dag bezig bent, je heel bewust bent van wat je consumeert. "Dat klopt", beaam ik, "en tegelijkertijd vergroot het je wereld. Ik heb nog nooit op één dag stilgestaan bij het lot van handwerkers uit China, katoenplukkers uit Mali, rozentelers uit Iran, koffieboeren uit Colombia of serviesmakers uit Thailand. En al die gezichten die ik mij voorstel van die mensen van wie ik zojuist hun product heb gekocht, geven me best een vrolijk gevoel en in elk geval een gesust geweten."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden