Wagner zou opgetogen zijn geweest

Toen ik vorige week in de krant een artikel wijdde aan het grote succes van de live opera-uitzendingen vanuit New York in Nederlandse bioscopen ben ik wat onzorgvuldig geweest. Hoewel in het stuk zelf de plaats Ede werd vermeld, verzuimde ik in het kadertje met praktische informatie de website van de Edese bioscoop Cinemec te noemen (www.cinemec.nl). Cinemec doet volwaardig mee in het bijzondere project, zelfs meer dan dat. Naast de zaterdagavonden met live-uitzendingen uit New York wordt de bewuste opera op zondagmiddagen erna herhaald. En Cinemec biedt nog meer podiumkunsten op het doek aan, zoals rechtstreekse dansvoorstellingen vanuit Parijs en theatervoorstellingen uit Londen. Waarvan akte.

Ik ben vorige week natuurlijk in de bioscoop gaan kijken hoe de nieuwe, dure enscenering van Wagners ’Der Ring des Nibelungen’ in New York met ’Das Rheingold’ begon. Het was fantastisch. Sommige Amerikaanse critici zeurden over het decortechnische vernuft, dat in hun ogen belangrijker was dan enige originele regievondsten of tegendraadse behandeling van de personages. En inderdaad: Robert Lepage vertelt het verhaal rechttoe rechtaan, maar wat hij daar aan beelden bij verzint, daar zou Wagner bijzonder opgetogen over zijn geweest.

Het enige decorstuk is een enorme wand van vierentwintig planken die als geheel maar ook onafhankelijk van elkaar kunnen draaien, kiepen, wentelen en kantelen. De coating ervan reageert op aanraking en decibellen, zodat de waterbubbels bij die ene Rijndochter meer opborrelen dan bij de ander. Nu eens rollen er rijnkiezels naar beneden, dan weer vormt de bovenkant van de planken een rustig wiegend wateroppervlak, of een enorme wenteltrap. In de Metropolitan Opera heeft men het podium opnieuw gestut opdat dit decorgevaarte – ’The Machine’ wordt het genoemd – niet door de bühne zou zakken.

James Levine dirigeerde bepaald meeslepend en er werd geweldig gezongen door een cast aangevoerd door Bryn Terfel (Wotan). In New York hoorden we ’boe’ voor Richard Croft (Loge). Misschien zong die te licht. Dat konden wij via het geluidssysteem niet beoordelen. Daarvoor moet je zelf naar New York en dat was wat presentatrice Deborah Voigt ons aanraadde. „Niets haalt het bij de sensatie van onversterkte stemmen die boven een groot orkest uit zingen”, riep de zangeres, die in de volgende aflevering Brünnhilde zal zingen, „dus kom naar New York.” Dat doen we, maar ook omdat Eva-Maria Westbroek dan debuteert als Sieglinde. Dat is op 14 mei ook in de bios te zien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden