'Wacht maar tot vanavond'

De 3JS zijn eensgezind: in een repetitieruimte moet een artiest kunnen experimenteren en zelfs op zijn bek gaan zonder dat de buitenwereld dat ziet. Maar hun eerste repetitie in Düsseldorf een week geleden stond opeens open en bloot op internet. De organisatie van het Eurovisie Songfestival volgt alle landen in videoblogs. "Dat wisten wij niet", zegt zanger Jan Dulles. "En dat hadden we wel moeten weten."

Want daar kwamen alle commentaren, zag Dulles. "Saai, verkeerd jasje, te weinig beweging. Terwijl het ons die eerste keer alleen om het geluid ging." Daar hadden ze zich op verkeken, zegt gitarist Jaap Kwakman. Ook bookmakers bekijken die beelden, en als je op hun wedlijsten onderaan bungelt, levert dat nieuwsberichten op met harde koppen.

Zo verlies je op beeldvorming nog voordat het festival echt begonnen is.

Dulles begrijpt niet dat zo'n serieuze organisatie zoiets doet. Kwakman vindt dat het zo niet hoort. "Wacht op de avond zelf en laat iedereen dan oordelen." En met kritiek op Jans broek kan hij niks.

De outfit van Dulles staat vast. Hij weet alleen nog niet of hij zijn halsketting met kruisje, dat zijn katholieke opvoeding weerspiegelt en hem dierbaar is, op of onder zijn pak draagt. "Misschien vinden sommige landen dit kruis aanstootgevend."

Alles gaat voorspoedig, zegt gitarist Jaap de Witte. Het zaalgeluid is perfect. De Rijncruiser Royal Crown is dankzij het metershoge Tros-logo een opvallende thuisbasis, en het zonnedek voelt als een tropisch eilandje. "Wat niet betekent dat we ons afsluiten van de rest", zegt Kwakman. En dat betekent weer niet dat ze alle gelegenheden aflopen. Zo is het Israëlische partijtje van Dana International niet bevallen. "Luide muziek en veel rumoer is niet ons ding. "Wij raken liever in gesprek met muzikanten."

De 3JS zijn de enige deelnemers die niet van een Europese carrière dromen, en niet continu naar internationale camera's zoeken. Bij de eerste halve finale van dinsdag zaten ze niet in de Arena, maar keken tv in huiselijke kring. In de kajuit zagen ze Zwitserland na zeven droge jaren de finale halen met een liedje dat 'geen poppenkast' is. En dat biedt hoop voor hun eigen halve finale.

Ondertussen maken ze het liefst muziek. Op de boot van de Tros stijgen ze 's middags boven zichzelf uit in duet met de Italiaanse jazzpianist en zanger Raphael Gualazzi. De 3JS spelen het ene na het andere intro, 'Moon River', 'That's Amore', totdat Gualazzi aanhaakt bij 'Summertime'. Op de kade luisteren bierdrinkende jongeren naar een interpretatie die zo mee had gekund op North Sea Jazz.

Dankzij de jarenlange optredens langs De Dijk in Volendam hebben ze driehonderd nummers in hun repertoire, verklaart Dulles als iedereen hevig bezweet afkoeling zoekt. "Dit is het mooiste van het vak", zegt hij over de jamsessie, terwijl op het vaste land de Eurovisie-molen verder draait.

Meer kijkers bij Tros

Sinds de Tros het Eurovisie Songfestival uitzendt, is de interesse voor de Nederlandse prestaties gegroeid. Dit blijkt uit cijfers van Stichting Kijkonderzoek. Vorig jaar hoorden 2,4 miljoen Nederlanders hoe Sieneke 'Ik ben verliefd (sha-la-lie)' vertolkte in de halve finale in Oslo, en in 2009 zagen 2,5 miljoen kijkers de Toppers stranden in Moskou. De jaren daarvoor was het festival nog in handen van de NOS en scoorden Hind (1,7 miljoen), Edsilia Rombley (1,6 miljoen) en Treble (1,4 miljoen) beduidend lager.

In 2004, de laatste keer dat Nederland in de finale stond, werd die bekeken door bijna drie miljoen mensen. Sindsdien daalde de belangstelling voor de finale, met 2008 als dieptepunt (755.000 kijkers). De Tros keerde die neerwaartse trend, in 2009 zagen 1,3 miljoen Nederlanders een finale zonder Nederland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden