Waarom zie je nooit een normale homo op tv?

Waarom zien we nooit 'es een normale homo op tv? Waarom altijd valseriken als Albert Verlinde, relnichten à la Gordon en Joling of de exhibitionisten van de Canal Parade? Toen 'Oh oh Cherso' 'modern' wilde doen, introduceerden ze Gio, een supervrouwelijke nicht in skinny jeans. 'Gooische vrouwen' ging aan de haal met Yari, een heupwiegend mode-ongeluk.

Of we zien overgevoelige types die oh zo lief zijn voor hun moeder, zoals in 'Uit de kast' (KRO). Ook BNN lijkt nu de emohomo te hebben ontdekt. In 'It gets better' maken we kennis met Jesse. Drie meiden vertellen: "We hebben aan Jesse een goede vriendin. Hij roddelt nog meer dan wij." Presentator Patrick Lodiers observeert Jesse op straat en zegt: "Iedereen ziet aan je dat je homo bent. Waarom vertel je het niet gewoon?"

De bedoeling van 'It gets better' is, zoals de titel al verraadt, positief. BNN probeert jongeren met een probleem te helpen door ze te koppelen aan een BN'er met dezelfde 'moeilijkheid'. Lodiers doet dat enthousiast en betrokken, ofschoon de confrontatie op zich niet veel voorstelt. Het 'probleemgeval' en de BN'er zijn maar een paar minuten samen. Het zijn meer twee verhalen naast elkaar.

Nu dus Jesse. Hij moest huilen toen zijn moeder hem vroeg of hij homo was, en als ze hem in het programma vertelt dat zijn oom het inmiddels ook weet, reageert Jesse overstuur. "Hoe heeft hij dat dan gehoord?" "Ach", reageert ma laconiek, "je kletst wel eens wat." Bij een klimpartij klaagt Jesse dat zijn haar in de war komt, en Thulai, een vriendin, noemt hem een 'lieve zorgzame jongen. Soms zelfs té.'

Ook bij Jesse's 'helper', Carlo Boszhard, niets dan zoetheid. "Alle homo's zijn lief", weet Carlo's moeder, "kijk maar naar de tv." Carlo: "Ma, je moet eens vertellen van die jurk." Carlo's vader: "Dat vond ik niet zo leuk." Moeder: "Carlo kwam eens als Mies Bouwman de trap af." "Homo's zijn smaakmakers", concludeert Carlo.

Een avond later zien we in een herhaling van 'Uit de kast' Frans, een 18-jarige paardensporter. "Dressuur is toch meer een sport voor meisjes?", informeert Arie Boomsma. "Klopt", zegt Frans. "Ze vragen me wel eens: waarom laat je hem niet over hindernissen springen, in plaats van dat chique lopen?" Loes, een vriendin, zegt: "Frans zit altijd zo apart op de fiets. En hij is heel netjes!"

Dat is het cliché dat Hilversum ons voorschotelt: homo's zijn óf tuttig, lief en zacht óf vals, rellerig en plat. Slechts een heel enkele keer lijken ze bijna normaal, zoals Lucas en Edwin in 'GTST'. Hoe zou dat toch komen, dat stereotiepe beeld? Carlo's partner Herald zei daarover iets interessants: "Als homo ontwikkel je een kwaliteit naast je eigen karakter, omdat je bang bent dat je anders niet wordt geaccepteerd. Bij mij is dat humor."

Homo's spelen noodgedwongen een rol, die op den duur deel wordt van hun persoonlijkheid. En díe rol vergroot Hilversum voortdurend uit. Terwijl er toch ook genoeg homo's zijn, voor wie de geaardheid niet meer is dan een bijkomstigheid. Die eens per maand naar hun moeder gaan, en dan niet per definitie gearmd en kirrend door de Bijenkorf paraderen. Misschien moeten we onze hoop vestigen op de eerste gayfarmer in 'Boer zoekt vrouw.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden