Waarom willen mensen in de voetballerij dat begrip `Europa in` zo graag op de punt van de tong leggen?

Het is eigenlijk een gek begrip: `We gaan Europa in`, maar menig voetbalcoach van een middenmoter begint er in februari al over. Grappend werd vroeger wel eens gezegd dat als Heerenveen buiten de provinciegrens kwam men `al in Europa was`, en zo'n uitspraak wordt wreed tegen het licht gehouden als je de Friese helden in Ostrava zag schoppen en spitten.

Ostrava Weeg het woord, plaats er het voorvoegsel Banik bij en je hebt precies het gewicht van wat `Europa in` eigenlijk betekent.

Ik heb het nooit gesnapt, maar wel meegemaakt. Vijfendertig jaar geleden basketbalden wij Europees en moesten we naar Dukla Olomouc, vergelijkbaar met Banik Ostrava of alle andere sportclubs die in oktober en november zo nodig Europa doorkruisen in hun fervente poging om ergens roem te vinden.

Olomouc was grauw en koud. We reisden te lang, waren moe voordat we speelden, leerden wel wat het leven ons te bieden had, verloren dik, kwamen gedesillusioneerd thuis na een trektocht die dagen leek te duren, trainden vervolgens slecht, hadden geblesseerden en verloren de volgende competitiewedstrijd.

Lang leve Europa, moet ik toen ook al gedacht hebben, hoewel we wel voldaan hadden aan de uiterlijkheden van zo'n vreemde sportieve exercitie: veel reizen, een officiële ontvangt, te kleine bedden, een boeiende confrontatie met mannen van een andere cultuur, bier en de jacht op meiden in de aansluitende kleine uurtjes en het gevoel dat je even meetelde. Want alleen maar spelen in de nationale competitie is eigenlijk ook maar klein en beperkt.

Willem II wordt de oren gewassen in Monaco, Heerenveen verliest in Ostrava, AZ is schietschijf in Samara en, erger dan erg, Feyenoord loopt nog halve schade op tegen Rapid Boekarest. Het is een troosteloos lijstje dat niet erg aan topsport doet denken.

Waarom willen mensen in de voetballerij dat begrip `Europa in` zo graag op de punt van de tong leggen? Is het een bewijs van meetellen in de echte wereld? Is het een presentje voor goed gedrag in de achterliggende competitie? Of zit er meer achter? Is het die tintelende spanning (die vaak tegenvalt) hoe het elders is?

Het eten van steur in Wit-Rusland, de douane van Turkije, het openbaar vervoer in Finland, de hotelkamers in Portugal, de dames in Noorwegen

Gisteren nam ik het lijstje door van clubs die allemaal `Europa ingegaan` zijn. Het is waarlijk een heerlijke bezigheid de kaart van ons oude continent te pakken en dan lijnen te gaan trekken tussen al die bijna grote voetbalclubs (die ook bijna klein zijn, dat wel) en die, gevolgd door sponsors, fans en een tikkeltje valse hoop, op een geweldige cruise gingen. Een losse greep: Vitoria Guimares-Wisla Krakow, Hibernian-Dnjepr Dnjepropetrovsk, Lens-Groclin Grodzisk, Middlesbrough-Xanthi Skoda, Litex Lovetsj-Racing Genk.

Het zal goed zijn voor de reisindustrie. Hoop ik.

Let maar eens op de commentaren van voetbalcoaches begin februari. Hoewel ze negende staan, hebben ze nog wel hoop `Europa in te kunnen gaan`.

Ze zijn niet wijs.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden