ANALYSE

Waarom we niet te hard moeten juichen na de 5-0 tegen Luxemburg

Dick Advocaat grijpt alles aan, zolang het kan. Beeld ANP Pro Shots

Is er bij Oranje onder de nieuwe bondscoach Advocaat iets wezenlijk veranderd? Het lijkt er nog niet op.

Oranje won, natuurlijk won het vrijdagavond van het nietige Luxemburg (5-0). En nu, is er wezenlijk iets veranderd?

Pessimistisch beschouwd - of reëel? - raakte het WK juist verder weg door de zege van concurrent Zweden op Frankrijk (2-1). Optimistisch bekeken is er zelfs weer kans op directe plaatsing. Maar de kernvraag, of er bij de intrede van de nieuwe bondscoach Advocaat wezenlijk iets is veranderd, kan die bevestigend worden beantwoord?

Eerst de pessimistische kant toch maar. Oranje treft eind augustus in Parijs Frankrijk, de even wakker geschudde groepsfavoriet. Zweden gaat dan op bezoek bij Bulgarije, dat na de 2-1 nederlaag bij Wit-Rusland is teruggeworpen. Het is niet ondenkbaar dat Oranje (bij een nederlaag en een Zweedse zege) daarna zes punten achter zowel Frankrijk als Zweden zal staan, en daarmee dan drie ronden voor het einde in praktische zin uitgeschakeld zal zijn.

Zo zwart gedacht is dat bepaald niet. Wie het wilde zien, had al langer kunnen constateren dat Zweden groeiende is, met nieuwe talenten, als team misschien wel beter zonder de afgezwaaide sterspeler Ibrahimovic. De prestatiecurve in de poule vertoont, anders toch dan die van Oranje, een constante lijn. Ook als de Zweden in de volgende speelronde het hierboven geschetste gat met Oranje nog niet slaan, zal het lastig genoeg zijn om ze in het vervolg te achterhalen.

Het middenveld

Oranje zelf dan - en het optimistische perspectief. Natuurlijk zei Advocaat, de pragmaticus, vrijdag dat Oranje nu ook weer eerste kan worden in de poule, en zich zo rechtstreeks zou kunnen plaatsen voor het WK van volgend jaar. Cijfermatig kan dat, met drie punten achterstand nu op Zweden en Frankrijk. Advocaat grijpt alles aan wat hij kan aangrijpen, en dat zal hij blijven doen, zolang het kan.

Hij had duidelijkheid verschaft, heette het volgens de gekende sjablonen, voor de wedstrijd tegen Luxemburg. Hij had de routiniers 'belangrijk' gemaakt, Robben en Sneijder, de laatste door hem al vroeg een plek op het middenveld toe te bedelen. Maar in dat laatste zat een hoog ad hoc-gehalte. Tegen een voetbaldwerg kan dat nog, de sleetse Sneijder op het middenveld: niet zo'n kunst om hem er dan neer te zetten. Advocaat - hij is niet gek - erkende al dat het straks, om te beginnen in Parijs, niet kan.

Niet voor niets, weet Advocaat natuurlijk ook, was Sneijder door zijn voorganger Blind niet meer op het middenveld opgesteld. Bij grotere weerstand zal ook Advocaat een middenvelder met meer loopvermogen nodig hebben, Ajacied Klaassen bijvoorbeeld. Dan zal het middenveld er gauw weer zo uitzien als vorig najaar onder Blind in Amsterdam tegen Frankrijk (0-1), een middenveld dat toen niets had in te brengen.

Dat was vrijdag, tussen de jubel over de doelpunten door, de grote en zorgwekkende teleurstelling: het middenveld. De gaten die ook Strootman en Wijnaldum lieten vallen, de ruimte die zelfs Luxemburg kreeg om te combineren. De verwachting mocht zijn dat Oranje onder Advocaat en zijn internationaal denkende assistent Gullit strakker opgesteld zou zijn, steviger. Waren ze veel beter, de middenvelders die op papier toch iets zouden moeten kunnen controleren, dan in de sofpartij in maart onder Blind tegen Bulgarije (2-0)?

Nee, er is wezenlijk (nog) niets veranderd. In een veelbetekenend zinnetje liet Advocaat vrijdag merken dat spelers, en niet zomaar één of twee, hem waren tegengevallen. Er is helaas voorlopig meer reden tot pessimisme dan tot optimisme.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden