Waarom verspilt Tan hieraan zijn talent?

WILLEM PEKELDER

Het wordt een steeds grotere plaag: voorpubliciteit. Humberto Tan krijgt bij RTL4 een late night talkshow en wekenlang worden we gehersenspoeld. Dat BN'ers staan te trappelen om bij Tan te babbelen, dat Marlies Dekkers de eerste gast is, Irene Moors een beetje verkikkerd is op Tan, Tan de roomse goeroe Mariska Orbán niet als gast hoeft, 'Knevel & Van den Brink' en 'Pauw & Witteman' Tan beide een felicitatietaart sturen, Albert Verlinde dat weer 'verschrikkelijk lief' vindt, Frits Barend tevreden is over zijn opvolger, enzovoort.

Marketingstrategieën, meestal uitgevent door RTL4 zelf, indoctrineren ons met de mantra dat er een ontzettend fantastisch programma op komst is. En als nu maar genoeg mensen die mantra gaan napapegaaien (wat het geval is), ontstaat er vanzelf een nieuwe 'waarheid': Tan is top. Is Tan top? De eerste uitzending begon, ik kan niet anders zeggen, veelbelovend. Veelverdiener Coen van Veenendaal wrong zich in duizend bochten om uit te leggen dat zijn salaris (160.000 euro) geheel past binnen het anti-strijkstokbeleid van de Stichting Alpe d'Huzes.

Hij deed het gehaaid, die Van Veenendaal. Door allereerst het probleem te vergroten. Werkt altijd, want dan maak je het diffuus en onbehapbaar. Er waren nog twee vrijwilligers die net zo veel verdienden als hij, zei de kankerbestrijder. Zo lapte hij zijn collega's erbij, en leidde hij tegelijkertijd de aandacht af van zichzelf. Heel slim. Verder vertelde hij 43 keer dat zijn salaris geheel volgens afspraak was (het stond zelfs in het jaarverslag) maar dat het 'verkeerd was gecommuniceerd'. Zijn laatste troef was megalomaan: hij ging kanker oplossen. Hij zei het echt. Daar werkte hij dag en nacht voor. Mocht hij dan in hemelsnaam een inkomen hebben?

Tans pittige vragen brachten mij op het puntje van mijn stoel, al had hij van mij nog wat mogen dooretteren over die communicatie-smoes. Immers, hoe kan het bestaan dat een salaris geheel volgens afspraak is, en dat er tóch verkeerd is gecommuniceerd? Waarover dan? En met wie dan? Maar verder, een prima start. Totdat een dag later Frans Bauer in beeld kwam. Schat van een man hoor, dat meen ik echt, maar om hem nou een visie op de Syrische burgeroorlog te vragen... En toen ik me realiseerde dat ik de vorige avond al Marlies Dekkers, John van den Heuvel en Jan Smit had zien aanschuiven, en nu dus Bauer, rees bij mij de angstige vraag: wanneer Gordon?

Nou, dat was dus de volgende avond. Samen met Gerard Joling en Bram Moszkowicz. Geer & Goor waren weer herenigd, of juist niet, dat ben ik even kwijt. Er zat ook een hoogblonde dame, ene Ancilla Tilia, die zich opwierp als privacy-activiste. Gordon begreep haar niet helemaal. Ze had naakt in de Playboy gestaan, had die foto's ook op internet gezet, en kwam nu bij RTL4 klagen over stalkers. Voor het eerst van mijn leven was ik het met Gordon eens "Je moet wat minder coke gebruiken", snauwde mevrouw Tilia. Wat een opmerkelijke oprisping is voor een privacy-beschermster.

Toen kwam Aad Ouborg nog met z'n nepverhaal over ouderenhuisvesting in een gevangenis, en verzuchtte ik: Tan, Tan, Tan, waarom verspil je je talent aan deze kermis van ijdeltuiten, querulanten en uitgekauwde RTL-sterren?

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden