Waarom verkiest de NTR advocaat Spong als interviewer?

Aan het woord is een Amerikaanse soldaat. "Het lastigst vind ik het opruimen van iemands hersens. Een hart oppakken gaat nog wel. Maar bij hersenen weet je niet of je iemands jeugdherinneringen in je hand hebt, of misschien iemands gedachten aan zijn huwelijk."

Gruwelijk proza, uitgesproken door een knul die in Afghanistan heeft gevochten en bij thuiskomst maar moet zien hoe hij met zijn eigen herinneringen verder moet leven.

Hij is een van de soldaten met posttraumatische stressstoornis in de documentaire 'Beer is cheaper than therapy' uit 2011 van Simone de Vries, gisteravond voor de derde keer op de Nederlandse televisie. Terecht, want deze film is zo actueel als maar kan. Neem de woorden van een andere veteraan: "Ik kon niet meer tegen gelukkige mensen, omdat ik zelf niet gelukkig ben. Ik wilde naar buiten en de eerste de beste gelukkige persoon doodschieten. Nou ja, doodslaan."

Gelukkig reed deze man in plaats daarvan met zijn vrouw naar het ziekenhuis, om hulp te zoeken. Maar hoeveel wandelende tijdbommen zijn er nog? Of worden nog steeds gemaakt?

"De rekruten gaan als lammeren naar de slachtbank", zei de betraande eigenaresse van een tatoeagewinkel in de buurt van legerbasis Fort Hood. Die schaapjes vragen haar heldhaftige teksten als 'wie vrede wil, bereidt zich voor op oorlog' op hun lichamen te zetten, tussen de jeugdpuistjes in.

Nog een bijna poëtisch citaat over hoe het voor de echtgenotes is: "Haar man komt thuis en zij denkt: mooi, kan hij helpen met de kinderen. Ze hebben er twee of drie. Maar hij zit dronken te janken in een hoek van de kamer, met een geweer op schoot. Niemand leert hoe je daarmee om moet gaan."

"Een pilotenhelm van 355.000 euro? Nog net niet zo duur als mijn auto."

En dat is dan een zin die blijft hangen uit een andere uitzending over militairen, ook gisterenavond te zien. 'De wereld volgens Spong' was de naam en het ging over de F-16-piloten van luchtmachtbasis Volkel. Aardige mannen, die welwillend spraken over hun gevechtservaringen en ethische afwegingen.

Het werd hierbij geen moment duidelijk waarom nou toch advocaat Gerard Spong door NTR was verkozen tot interviewer.

Zeker in het begin kwam er nauwelijks een goede vraag uit, maar herhaalde Spong vooral wat de militairen zeiden. Toen zij lieten zien hoe je in een F-16 plast, kon de advocaat het niet nalaten ons iets te melden over de omvang van zijn geslachtsdeel.

Hij ging letterlijk nooit echt zitten voor een interview: de meeste gesprekken werden staande gehouden, wat niet hielp voor de diepgang of het vinden van een andere kant van de medaille.

Conclusie: op Volkel is alles koek- en-ei en iedereen blij. Spong kon tevreden in z'n dure auto weer naar huis.

"Nou ja, nu Bram Moszkowicz is uitgerangeerd, moeten ze toch wat", werd bij mij thuis op de bank geopperd. Maar misschien moet het tijdperk van advocaten-met-een-nevenfunctie maar gewoon afgesloten worden.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden