Column

Waarom maken wij ons niet druk om deze meisjes?

Nu er ruim tweehonderd Nigeriaanse meisjes spoorloos verdwenen zijn, haalt de internationale gemeenschap gevoeglijk de schouders op. Beeld reuters

Op de foto's staan ze met vertrokken gezichten, ze huilen, ze smeken. Sommige vrouwen hebben zich ter aarde gestort, sommige houden borden omhoog met daarop de leuze 'Red onze dochters!' Gisteren gingen in heel Nigeria mensen de straat op om te protesteren tegen de ondraaglijke laksheid van hun regering. Voor wie het met eigen ogen wil zien: tik op Twitter de hashtags #BringBackOurGirls of #WhereAreOurGirls in - en huiver.

Misschien is het nieuwsfeit weer wat uit het geheugen verdwenen, maar twee weken geleden, op 15 april, werd de bevolking van een complete meisjesschool in het noordoosten van Nigeria ontvoerd - waarschijnlijk door Boko Haram, de islamitische terreurgroep die streeft naar de vernietiging van alle onderwijs dat zich niet op de sharia baseert. De leider ervan meldde vorig jaar al in een videobericht dat zijn strijders meisjes zou kapen ten einde hen "een nieuw leven als bediende" te bezorgen.

Maagdenroof anno 2014. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar mijn verstand staat erbij stil.

Van bed gelicht
Lang bleef onduidelijk hoeveel meisjes precies gekidnapt waren. Inmiddels houden de meeste bronnen het op 234. De website van The New Yorker ('Nigeria's stolen Girls') citeerde gisteren een van de weinige slachtoffers die wisten te ontsnappen. De achttienjarige vertelt hoe ze met z'n allen midden in de nacht van hun bed werden gelicht - onder valse voorwendselen. De mannen droegen uniformen van het Nigeriaanse leger en maakten de meisjes wijs dat ze in veilige handen waren. Eenmaal in de trucks begonnen ze in de lucht te schieten en 'Allahu Akbar' te roepen, waarna ze hun buit naar een kampement afvoerden. De geïnterviewde wist (met enkele anderen) te ontkomen. "Alles wat ze nu kan doen, zegt ze, is bidden en vasten, bidden en vasten."

Waar haar medescholieren zich op dit moment bevinden, is onbekend. Volgens geruchten zijn ze meegenomen over de grens.

Onbegrijpelijk: de Nigeriaanse regering heeft tot nog toe bitter weinig ondernomen om de meisjes te traceren, laat staan te bevrijden.

Nog onbegrijpelijker: de geringe ophef die het incident internationaal weet te genereren - zeker als je het vergelijkt met andere tragedies van de laatste tijd.

Weinig verontwaardiging
Toen op 8 maart een Boeing 777 van Malaysian Airlines met 239 mensen aan boord op mysterieuze wijze verdween van de radar, bood de internationale gemeenschap ruimhartig haar hulp aan. Meer dan vijfentwintig landen hielpen mee met de zoektocht.

Toen op 16 april voor de kust van Zuid-Korea een veerboot zonk, waarbij 187 mensen omkwamen (115 zijn nog vermist), haalden de beelden van de uitzinnige familieleden wereldwijd het journaal.

Nu er ruim tweehonderd Nigeriaanse meisjes spoorloos verdwenen zijn, haalt de internationale gemeenschap gevoeglijk de schouders op. Alleen in de sociale media is enige verontwaardiging merkbaar.

De interessante vraag is natuurlijk: waarom? Omdat het maar om meisjes gaat? Omdat het maar om zwarte meisjes gaat? Omdat Afrika zo ver weg is? Omdat er, althans tot voor een paar dagen, geen beelden in omloop waren die het drama voor buitenstaanders enigszins invoelbaar maken?

Het zal vast allemaal een beetje waar zijn. Maar we zouden ons diep moeten schamen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden