Waarom lag Curaçao een dag plat?

Nadat ondernemers de staking afkochten, ging het licht weer aan in Willemstad. Beeld anp

Waar kan het ongenoegen van enkele honderden raffinaderijmedewerkers toe leiden? Het meest logische antwoord: stakingen. Op Curaçao ging het deze week veel verder. Scholen waren dicht, wijken zaten zonder stroom en stromend water en een aantal winkels moest noodgedwongen de deuren sluiten.

Na één dag werd de staking afgekocht. Niet door de werkgevers met wie de arbeiders in conflict waren, maar door ondernemers die niets met de kwestie te maken hadden. Een reconstructie.

29 augustus
Op de Schottegatweg in Willemstad, in de buurt van Raffinaderij Isla, branden olietonnen en een autowrak nog na. Zo'n 600 man blokkeert de weg sinds de vroege ochtend. De armen over elkaar, een diepe frons in het voorhoofd. Het is dag één van de staking van de raffinaderijmedewerkers, maar nu al zit minister Ruthmilda Larmonie-Cecilia van arbeid met de handen in het haar. Ze roept de stakers op weer aan de slag te gaan, belooft ze bij te staan door zelf in gesprek te gaan met hun werkgever, de Antilliaanse Aannemers Vereniging (AAV).

Onderhandelingen tussen de AAV en de bonden leiden al jaren nergens toe. De vakbonden eisen een loonsverhoging. Maar AAV komt, zeggen ze, na een hoop loze beloftes niet over de brug. In 2012 liep de oude cao van de medewerkers af, sindsdien zijn ze niet omhoog gegaan in salaris. "We vragen nu 8 procent, volgend jaar 5 en in 2018 nog eens 4 procent", zegt vakbondsleider Alcides Cova.

12 september
Twee weken en enkele onderhandelingen verder. Met de hoge loonsverhogingen is AAV akkoord, maar tevreden zijn de bonden nog niet. Ze willen dat alle 700 medewerkers een eenmalige uitkering van 3000 gulden (1505 euro) krijgen. Als compensatie voor de jaren waarin de AAV in gebreke bleef. Maar meer dan 500 gulden (251 euro) zegt de werkgever niet te kunnen betalen. Dan halen we het geld ergens anders vandaan, zegt vakbondsleider Errol Bishop. Zo denken de stakers er ook over, blijkt uit een reportage van journalist Dick Drayer. "Ik verwacht van iedereen die kan helpen om deze staking te beëindigen dat ook doet", zegt een van de mannen die hij spreekt. Werknemers werkzaam op de Curacao Oil Terminal voegen zich bij de stakers, terwijl minister Nelson Navarro van justitie een decreet in het leven heeft geroepen om de openbare orde te kunnen handhaven.

13 september
Op de kantoormat van gouveneur Lucille George-Wout valt een brief ondertekend door zeventien vakbonden. Allemaal steunen ze de stakingen geïnitieerd door de SGTK, CGTC en SSK. Niet alleen vanwege de eenmalige uitkering die er maar niet komt. Ze verzetten zich met de brief ook tegen een wetsvoorstel die hun onderhandelvrijheid dreigt in te perken. In de middaguren concludeert vakbondswoordvoerder Errol Cova tijdens een persconferentie dat de situatie ongewijzigd is en kondigt een algehele staking af voor donderdagochtend.

15 september
De algehele staking is in feit: geen stroom, gesloten scholen en nauwelijks open winkels. 'Half openbare leven Curaçao plat vanwege stakingen', koppen internetsites hier in Nederland.

Om half vijf 's middags stapt bemiddelaar Stanley Betrian uit de onderhandelkamer. "Het ging prima", zegt hij ontspannen. Het omstreden wetsvoorstel is uitgesteld. En het geld waar de stakers om vroegen is binnen "Ter beschikking gesteld door de private sector", zegt Betrian. Over de barmhartige Samaritanen doet hij geen uitspraken. Niemand niet. De bonden halen na drie wekenin ieder geval opgelucht adem. "Een grote overwinning", zegt woordvoerder Cova. 's Avonds branden in alle wijken de lichten weer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden