Column

Waarom laat mijn dertienjarige dochter zich uitschelden door wildvreemden?

Beeld Jörgen Caris

De dertienjarige en ik hangen op de bank in onze badjassen. We zijn allebei druk op onze telefoons bezig. Ik heb haar al een paar keer gemaand dat ding - nu onmiddellijk - weg te leggen. Ze moet naar bed. Maar steeds is er weer iemand bezig een comment bij haar foto te typen.

‘Weet je wel ni hoe fking tyfus tering knap je bent?’ - anoniem.

Dat heeft prioriteit.

De dertienjarige zit op de website Sayatme ofwel: zeg het me. Je kunt daar foto’s van jezelf plaatsen en anoniem commentaar ontvangen. Ze ontvangt complimenten over haar uiterlijk , én krijgt ook geregeld negatieve berichten. Ofwel: ze wordt beschimpt.

Zij heeft daar lak aan, zegt ze. Het gaat haar om de positieve geluiden. En als iemand haar gezicht met dat van een koe vergelijkt, plaatst zij zo gauw mogelijk een foto van een koe naast haar eigen portret, en schrijft erbij: ‘Lijkt inderdaad best wel!’

Mij bevalt dat niet. Waarom zou je je door wildvreemden laten uitschelden? Waarom ook zou je complimenten willen van wildvreemden? Het zijn dingen waarover ik het met haar wil hebben.

Vanaf het moment dat mijn dochter twee is, hou ik al een weblog bij. Zo heb ik ongemerkt een heel groot deel van haar kindertijd gedocumenteerd. Mijn moeder heeft er ooit boekjes van gemaakt. De dertienjarige las ze laatst voor het eerst. Ze kon erin lezen hoe ze praatte als kind, hoe ze dacht, waar ze zich mee bezig hield. Ze kon tussen de regels terugvinden hoe haar ouders op haar reageerden, uit wat voor nest ze kwam. Ze moest om zichzelf lachen. Haar eigen scherpe observaties verwonderden haar. Mij ook trouwens.

Insta-adres

“Denk jij dat zij het leuk zou vinden als jij haar uit laat schelden?” zeg ik.

“Wie?”

“Dat meisje zit nog gewoon in jou, hè?”

Ze laat haar scherm zien. ‘Fking knapp’ - anoniem.

Ik vraag haar of ze het goed vindt als ik hier een column over schrijf.

“Alleen als je mijn Insta-adres erbij zet”, zegt ze. “Dan krijg ik meer volgers.”

“Doe niet zo raar”, zeg ik. “Ik heb het over jouw privacy.”

“Ik wil volgers.”

“Het gaat om privacy.”

“Het gaat om likes.”

Dit geeft maar aan dat dertienjarigen nog totaal niet snappen hoe de wereld in elkaar zit. Ze kunnen het nog allemaal niet overzien. Gelukkig overzien wij alles. Gelukkig zijn wij er om hun het goede voorbeeld te geven.

Schrijfster Elke Geurts beziet elke week haar nieuwe leven.  Al haar columns vindt u hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden