'Waarom helpen we christenen in Afghanistan niet?'

© ANP. Moskee in Kaboel. Beeld
© ANP. Moskee in Kaboel.

Christenen in Afghanistan worden gediscrimineerd en vervolgd, maar we doen niets om hen te helpen, schrijft Amanda Kluveld.

Amanda Kluveld

Ooit waren er 40.000 joden in Afghanistan, in 1948 waren er nog 5000. In 1951 vertrokken de meesten naar Israël. In 1969 woonden er nog 300. In 1996 waren er nog tien. In 2005 waren er nog slecht 2: Zebulon en Isaac. Ze woonden allebei aan een kant van een bouwvallige synagoge, die veertig jaar eerder was gebouwd. Ze kregen ruzie over wie de in het gebouw aanwezige Thora bezat en klaagden elkaar aan. Ze verdwenen in een Talibangevangenis, waar ze gemarteld werden. Ze kwamen er allebei weer uit. Gehavend en razend op elkaar keerden ze terug naar de synagoge. De Thora in kwestie was inmiddels door de Taliban geconfisqueerd.

Verhuizen
Isaac wilde emigreren maar had daar geen geld voor. Toen zijn familie in het buitenland hem wilde helpen, weigerde hij. Hij bleef en hij stierf in Afghanistan op de leeftijd van 80 jaar. Toen was er nog maar één. Zebulon zei dat hij na de dood van Isaac naar zijn familie in Israël zou verhuizen. Dat deed hij niet, zoals Isaac dat niet had gedaan toen hij de kans kreeg. Zebulon wil nog altijd de Thora terugbrengen in de instortende synagoge. Ik denk niet dat hij ooit zal vertrekken. 'There is one known Jewish citizen', staat in het rapport On International Religious Freedom van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Dat is Zebulon. De laatste. Hij blijft.

Er was ook een laatste openbare christelijke kerk in Afghanistan. Die is in maart verdwenen. Het huurcontract voor de grond waar de kerk op stond werd na 99 jaar niet verlengd, zo bepaalde de rechter. De kerk werd direct daarna door de landeigenaar vernietigd. Er zijn nu alleen nog kerken in Afghanistan op enkele militaire bases en in de Italiaanse ambassade. Het is niet bekend hoeveel christenen er nog in Afghanistan zijn. De schattingen lopen uiteen van 500 tot 8000. Het rapport meldt dat deze christenen gediscrimineerd en vervolgd worden. Wie zich tot het christendom bekeert, loopt het gevaar gevangengezet te worden en wie evangeliseert krijgt te maken met vervolging en geweld.

Besloten bijeenkomsten
Wat wordt daar aan gedaan? Dat zou moeten staan in het rapport over religieuze vrijheid van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Daar lezen we dat christelijke buitenlanders, die in Kabul wonen, in besloten bijeenkomsten hun geloof belijden. Dat is goed om te weten maar het lijkt me geen oplossing voor christelijke Afghanen. Er wordt wat financiële ondersteuning gegeven aan hindoes en sikhs om hun onderwijs te ondersteunen. Dat hebben ze vast nodig maar van vergelijkbare hulp aan Afghaanse christenen is geen sprake. Christelijke scholen zijn er dan ook niet en er wordt ook niets gedaan om die te bouwen.

Wat gebeurt er dan wel? De Amerikaanse overheid praat met lokale organisaties over religieuze vrijheid en biedt uitwisselingsprogramma's voor schrijvers, vrouwen, activisten en zo meer. Er worden rondetafelgesprekken georganiseerd over religieuze tolerantie, civil society en democratie vanuit islamitisch perspectief. En er worden met Amerikaans geld moskeeën gebouwd in Bulgarije, Pakistan, Mali, Tunesië, Benin, Bosnië, Albanië, Egypte, de Maldiven, Jemen, Turkmenistan, Oeganda, Azerbeidzjan, Soedan, Servië, Montenegro en dus ook in Afghanistan. Daar wordt niet alleen een moskee uit de 9e eeuw gerestaureerd maar ook een aantal madrassas. En wat wordt er nu gedaan voor christenen in Afghanistan?

Ik kan het in dat rapport niet vinden. Neemt men er een voorschot op dat ze uiteindelijk zullen verdwijnen? Zoals de laatste kerk er al verdwenen is en de laatste jood er verdwijnen zal? Wij geven geen hulp aan christenen in Afghanistan. Daar kunnen twee even verschrikkelijke als tegengestelde conclusies uit worden getrokken. Er is dus geen werkelijke hulp voor dat land of, nog onverdraaglijker, dat gebrek aan hulp voor christenen is nu juist de hulp aan dat land. In beide gevallen: wee ons, wee Afghanistan, land zonder kerken, land met één jood zonder Thora.

Amanda Kluveld is historica en columniste van vk.nl.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden