Waarom gelooft Ten Cate de scheidsrechter níet op zijn woord en die oliedomme Sneijder wél?

Zelf heb ik me ook wel eens op een voetbalveld misdragen. Eenmaal zó ernstig zelfs, dat de scheidsrechter me van het veld stuurde. Daar zat ik dan in kleedkamer 5, in m’n eentje mijn zonden te overdenken. Mijn zoon van zes opende voorzichtig de deur. Hij zei aanvankelijk niets. In zijn witte koppie stonden grote blauwe schrikogen. Hij legde een hand op mijn knie en zei na enige tijd alleen dit: ’Pap, we zeggen het niet tegen mamma.’ Zelden heb ik me zo dom gevoeld, zo klein.

Gisteren zat ik voor het eerst sinds drie jaar op een prachtige tribuneplaats naar een wedstrijd in de eredivisie te kijken. Vanonder het dak in de Sparta-loge had ik een bijzonder zicht op de skyline van Rotterdam. Van links naar rechts zag ik de moskee, de ING-wolkenkrabber, Dijkzigt, de Montevideotoren, de Euromast, de drie torens aan het Marconiplein en de havens van Schiedam. Ik keuvelde met Jules Deelder en Hugo Borst, net als ondergetekende Sparta-gelovigen. Vlak achter me zat de schicht ter rechterzijde van de kampioen van Nederland anno 1959, Tonny van Ede. Hij had een gouden middag en zong net als Hugo en diens zoon Charly het Spartalied uit volle borst mee. Zelf floot ik zachtjes mee – ik ben niet zo uitbundig.

In de metro op weg naar het Marconiplein was ik eerder in gesprek geraakt met een jonge Spartaan. Seizoenkaarthouder op de Denis Neville-tribune. We waren het snel met elkaar eens: onze jongens moesten Wesley Sneijder uit zijn tent lokken. Dan ging het gif van Ajax er vanzelf uit. Binnen de kortste keren werd die profetie werkelijkheid. Domme, domme Wesley! Met een stalen gezicht stond hij na afloop te beweren dat hij niks bijzonders had gezegd. Wat dan? Het gaf volgens onze Wes geen pas dat nog eens voor de camera te herhalen. Dus zei scheidsrechter Ruud Bossen maar waar het op stond: ’Blinde tyfushond’.

Dan Ajax-trainer Henk ten Cate na afloop. Hij wees Bossen aan als leugenaar. Bossen had volgens Ten Cate de partij meteen al onder stroom gezet. Gelet op de zware belediging van Kenneth Perez aan het adres van een donkere grensrechter bij Ajax-FC Twente (’Idioot, vuile kankerneger’) zou Bossen op het Kasteel niets tolereren. Ten Cate helemaal uit zijn dak!. In de rust maakte hij de scheidsrechter uit voor ’moraalridder’. Dat was dus nog eens rood voor Ajax, na het oliedomme rood voor Sneijder. En Ten Cate na de zware nederlaag maar mopperen op Bossen: ’Sneijder heeft tegen die speler van Sparta witte tyfushond geroepen’.

Het zou dus humor van Sneijder zijn geweest: na een belediging over zwart nu maar eens een grap over wit! Ik geloof niet in voetbalhumor bij een speler die op dat moment overloopt van de adrenaline. Trouwens, waarom gelooft Ten Cate de scheidsrechter níet op zijn woord en zijn speler wél?

Ik vond het gaandeweg zo’n gênante vertoning, dat ik Ten Cate vroeg waarom hij in hemelsnaam Perez had opgesteld. Perez bood weliswaar zijn excuses aan, maar dat deed hij pas nadat hij begreep dat zijn uitglijer in de publiciteit gevolgen zou krijgen. Hugo Borst openbaarde zaterdag in zijn AD-column de kwestie-Perez. En dat vond Jules van der Wart van de televisie weer een reden om in zijn vraagstelling aan de trainer van Ajax te benadrukken dat Borst een Spartaan is. Met andere woorden: die zwerver met z’n lange haar had er natuurlijk belang bij Perez in het verdachtenbankje te plaatsen! Toen kreeg ik toch weer respect voor Ten Cate. Nee, hij verweet Hugo Borst helemaal niks. Neemt niet weg dat ik zeker een trainer met Surinaamse roots totaal niet kan volgen wanneer hij een speler opstelt die zich een weekje eerder de belediging ’Kankerneger’ permitteerde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden