’Waarom blijven ze niet thuis als ze zo graag islamitisch zijn’

Ze wil wel even voordoen op welke verschillende manieren Turkse meisjes hun hoofddoek kunnen omwikkelen. Maar haar twee vriendinnen maken bezwaar: „Zeynep, je gaat toch niet publiekelijk je haren laten zien?” Zeynep Guzel doet het dan maar voor zonder haar hoofddoek af te doen; ze legt een knoop hier, steekt een speld daar.

„Ik voel me zo veilig met de hoofddoek”, zegt de jonge vrouw (24) even later. „Ik heb het gevoel dat me niets kan overkomen.” Twee jaar geleden besloot ze de hoofddoek om te doen, wat betekende dat ze moest stoppen met haar lerarenopleiding. Terwijl de zon schijnt en we langs het water van de Bosporus lopen, vertelt ze: „Het klinkt niet verstandig wat ik heb gedaan, maar mijn innerlijke rust zou ik niet krijgen door dat diploma, maar wel door een betere moslima te zijn. Ik ben nu gelukkig.”

Misschien mag Zeynep binnenkort ook weer verder met haar opleiding, als regeringspartij AKP en de extreem-rechtse MHP deze week een einde maken aan het hoofddoekverbod op de universiteiten. De grondwet wordt gewijzigd om meisjes zoals Zeynep weer naar school te krijgen.

Terwijl de republikeinen de straat opgaan om tegen de hoofddoeken te demonstreren, waarbij ze sluiers en hoofddoeken in brand steken, wachten de hoofddoekdraagsters met spanning af hoe het afloopt en of ze straks inderdaad met hun hoofddoeken de universiteiten in mogen. De verwachting is namelijk dat de rechters (van het Hooggerechtshof) het besluit van het parlement zullen verwerpen, omdat de hoofddoek op de universiteit in strijd zou zijn met het seculiere systeem van het land.

„Een vriendin van mij probeerde met een pruik naar school te gaan. Zelfs dat mocht niet. We zijn als het ware verbannen. Het is een kwestie van mensenrechten, ze discrimineren ons”, zegt Zeynep. Ze gaat op een bankje bij de zee zitten, steekt een sigaret op en belt haar vriendinnen om te vragen waar ze zitten.

In dezelfde wijk en dezelfde straat waar Zeynep haar hoofddoeken koopt, draagt de meerderheid van de vrouwen geen hoofddoek. Wanneer de kwestie ter sprake komt, lopen de gemoederen meteen hoog op. De vrouwen die geen hoofddoek omdoen, haten de lap stof. Winkelier Zeliha Baha smeekt bijna: „Schrijf toch in jullie kranten dat ons land naar de knoppen gaat. Alle rechten die Atatürk aan de vrouwen heeft gegeven, gaan deze extremisten terugpakken. Vandaag is het de hoofddoek op de universiteiten, morgen krijgen we mannen met knuppels die vrouwen zonder hoofddoek meppen op straat. Ik ben bang, echt oprecht bang.”

Haar man wil zijn hart ook opluchten: „Als man voel ik me beledigd door die hoofddoeken. Ze geven me de boodschap: ’Jij bent zo pervers dat je opgewonden raakt door mijn haar. Als ik mijn haren niet bedek ga je me aanvallen’. Ik ben een nette man en ik word niet gek van een vrouwenlichaam. Het is een belediging voor alle mannen, die hoofddoeken.”

Een groep meisjes met hoofddoeken loopt langs de winkel van Zeliha en haar man. Zeliha zegt zuchtend: „Als ze zo graag superislamitisch zijn, waarom zitten ze dan niet thuis de hele dag? Waarom moeten ze per se naar de universiteit?”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden