Waar zijn de Nederlandse baanwielren-bondscoaches?

Jeffrey Hoogland tijdens het sprinttoernooi op de WK in Apeldoorn, afgelopen maart. Hij is een van de beste Nederlandse sprinters, maar heeft nu geen hoofdcoach.Beeld AP

Acht maanden na een succesvol WK baanwielrennen heeft het Nederlands team geen bondscoaches meer. Wat nu? 

Vijf keer goud, vijf keer zilver en twee keer brons. De WK in Apeldoorn waren afgelopen maart een goudmijn voor de Nederlandse baanwielrenners. Twee jaar voor de Olympische Spelen was Nederland het toonaangevende land in het baanwielrennen. En niet alleen wat resultaat betreft ging het boven verwachting. Eindelijk was er weer een duidelijke structuur in de begeleiding.

Dat was in april vorig jaar wel anders. René Wolff, de geliefde Duitse bondscoach, stopte na zeven jaar bij de KNWU. De zoektocht naar een nieuwe sprintcoach duurde lang. De Duitser Bill Huck kwam na een half jaar pas bovendrijven. Ondanks de korte voorbereiding werd onder Hucks leiding geëxcelleerd door de sprinters van oranje, met goud op de teamsprint als hoogtepunt. Ook de duurploeg van baancoach Peter Schep kwam met meerdere gouden medailles terug, met Kirsten Wild drie keer als goudhaantje.

Nu is het acht maanden later, is dit weekend vlakbij Parijs de eerste wereldbeker van een nieuw seizoen begonnen en is er van de gehele coachingsstaf nog maar één assistent-bondscoach over: Hugo Haak, 26 jaar, die nu de leiding van de sprintploeg in handen heeft. Huck ging vorige maand plotseling weg ‘om privéredenen’, Schep kondigde begin deze maand aan naar een profploeg op de weg te verhuizen.

Tegenvallers

Twee tegenvallers op korte termijn, op een in aanloop naar de Olympische Spelen slecht moment. Algemeen directeur van de wielerunie KNWU Thorwald Veneberg predikt rust. Bij het sprintteam is tenminste nog iemand die de leiding kan nemen. “Het is zo goed geregeld dat we wel een tijdje door kunnen. Dat wordt anders als er druk op komt, maar een iets mindere situatie nu is ingecalculeerd.”

De organisatie bij het duurteam van de Nederlandse ploeg is heel anders. Daar is op papier helemaal geen bondscoach. Maar er is ruimte. Schep is tot einde van het kalenderjaar nog gewoon bij de ploeg, daarna is hij eventueel wel beschikbaar om bij te springen.

Is dat voldoende om de renners te overtuigen dat het wel goed komt? Kirsten Wild toonde zich nog het meest bezorgd over het vertrek van haar coach. Met Schep had ze een goede band, ze kenden elkaar door en door. “Als de bril ook maar een beetje scheef op mijn hoofd zat wist hij wat hij moest aangeven. Dat valt nu weg.”

Natuurlijk was er vanuit de renners ook wel ‘druk’ uitgeoefend op Schep, aldus Wild. Waarom moet je nu weg? Waarom kan je niet over twee jaar gaan, na Tokyo? Wij zijn toch het leukste team om mee te werken, met zeker medaillekansen op de Spelen? Wild: “Maar dit was wat hij echt wilde. En dat gun ik hem ook.”

Veneberg: “Iemand tegen zijn zin houden is ook niet de oplossing. Uiteindelijk is de taak van de KNWU ook het bieden van kansen voor Nederlanders om te groeien, in wat voor veld dan ook. Het kan zijn dat ze dan later met meer kennis terugkomen.”

‘Olympische coach’

Het zorgt er wel voor dat de enige bondscoach die de KNWU nu nog over heeft, Hugo Haak dus, geen ervaring heeft met het leiderschap op grote toernooien. Sterker nog, eind vorig jaar zat hij nog op de baanfiets, tot een knieblessure een eind aan zijn carrière maakte. Daarna werd hij assistent bij Bill Huck, tot hij in september totaal onverwacht werd ‘gepromoveerd’.

Hij is ‘geen olympische coach’, zoals Veneberg hem typeert. Hij moet in de luwte groeien, hij is nog niet gewend aan de schijnwerpers. Voor de wereldbeker in Parijs werd Haak na aanvraag voor een interview ruim een week uit de wind gehouden. Veneberg: “Wat mij betreft mag hij zich focussen op de wereldbeker. Dat is al spannend zat.”

Veneberg heeft geen andere keus dan de rust bewaren. Zoeken naar een bondscoach duurt lang, zeker in een sport dat zich langzaam opmaakt voor een olympische push richting Tokyo, waar met meer budget naartoe wordt gewerkt. De meeste mensen zitten goed op hun plek, kunnen volgens Veneberg niet zomaar weg. Behalve dan René Wolff, die na zijn bondscoachschap als prestatiemanager bij TeamNL aan de slag ging bij Nederland maar onlangs naar het Nieuw-Zeelandse team vertrok.

Bidons

Bovendien, zo zegt hij meerdere malen, is er speelruimte. De organisatie niet veel veranderd. De begeleiding, onder meer in de vorm een fysio en een mecanicien, blijft intact – sowieso al een vooruitgang voor een team waarvan de renners een aantal jaar terug nog zelf de bidons moesten vullen. “In principe moet iedereen vervangbaar zijn in een organisatie.”

Toch lukt het maar niet om snel nieuwe mensen te vinden. Is het Nederlandse bondscoachschap niet leuk meer? Het lijkt Veneberg en Wild sterk, zeker omdat er een heel pak aan talenten is om mee te werken. Alleen, geld is er relatief weinig, zeker in vergelijking met de absolute toplanden. Vorig jaar kon de duurselectie om financiële redenen niet naar twee wereldbekers. Nederland werkt met een begroting van ongeveer een miljoen euro.

Kirsten Wild is een van de rensters die mocht zeggen wie ze als nieuwe coach wilde, of in ieder geval welke eigenschappen diegene moet hebben. Er zijn volgens Veneberg al gesprekken geweest. Tot er een coach is, moeten de renners het zelf uitzoeken. Dat zijn de sprinters wel gewend nadat Wolff vertrok. Voor de duurrenners zit dat anders. Zij hopen bij monde van Wild dat er toch wel snel iemand komt. “Het is niet ver voor de Spelen. Als je weer een band wil opbouwen, duurt dat lang. Dan kan je maar beter snel beginnen met elkaar.”

Eind februari

Hoe dan ook, de KNWU zoekt op korte termijn een oplossing. Veneberg: “Toen we naar Bill zochten, duurde het toch wel vrij lang. Die tijd hebben we nu niet. Het idee is toch wel om de renners bij de WK eind februari in Polen van iemand te voorzien die tot in de kleinste haarvaten weet hoe het baanwielrennen in elkaar zit.”

Lukt dat niet, dan is er nog een plan B. Veneberg: “Het zou mogelijk zijn om met Hugo door te gaan en dan daarboven wel een ervaren coach te zetten die dan misschien wel wat minder van sprinten weet. Ook bij de duursporters zou dan een assistent kunnen worden ingezet”

De situatie bij de KNWU is ook lastig voor de commerciële ploeg BEAT, dat naast de Nederlandse ploeg bestaat maar af en toe ook renners afstaat. Tim Veldt vervult bij Beat de rol die Haak heeft. Hij zegt goede afspraken te hebben gemaakt met Haak. “Natuurlijk is een nieuwe situatie aftasten en wennen. Maar we zijn allemaal professionals.” Zijn zorg is dat er goede afspraken komen tussen de twee baanteams. “Hugo doet het goed. Wij zaten snel op één lijn. Hij gooit niet in een keer het roer om.”

Dit weekend bij Parijs zijn de haarscheuren in het Nederlands team nog niet zichtbaar. Veel lijkt vooralsnog hetzelfde. De echte tests komen later dit jaar. Eerst maar eens een nieuw seizoen beginnen. Vanaf nul, want ook een toonaangevend land moet zich elk jaar bewijzen. 

Lees ook: Wielrenster Kirsten Wild zet de toon op het WK

Op dag 1 van het WK in Apeldoorn won Kirsten Wild haar eerste gouden medaille van het toernooi. Het zouden er drie worden.

Lees ook: Hoogland en Wild kronen zich tot koning en koningin van het baanwielrennen

Bij de Europese kampioenschappen in Glasgow in augustus werd opnieuw gedomineerd door de Nederlandse renners. Met Jeffrey Hoogland en wederom Kirsten Wild als uitblinkers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden