Column

Waar komt het toch allemaal vandaan, denk ik op zo’n moment

Erik Jan Harmens. Beeld Jörgen Caris

In principe kun je overal een column over schrijven, ook over plassen. Echt gebruikelijk is het niet, maar we doen het de hele dag door, net als eten en drinken. 

Daarover wordt veel geschreven, waarom dan niet ook een keer aandacht voor wat we uitscheiden. Beetje raar woord, ‘uitscheiden’. Soms heb ik een mening over wat in de pot ligt te wachten om te worden doorgespoeld. Ik vind het te donker, googel wat dat kan betekenen en ben vervolgens bang dat ik binnenkort doodga. De volgende lading is lichter van kleur, wat maakt dat ik een stuk opgewekter ben. “Wat ben jij vrolijk”, merkt mijn vriendin dan op. “O ja, gewoon”, zeg ik terug, om toch maar iets te zeggen.

Net voordat ik het lichtje uitknip om te gaan slapen, ga ik altijd nog even. Er is geen denken aan dat ik dat niet doe. Soms hang ik boven de pot en komt er nauwelijks iets, maar dat is niet erg. Als ik niet ga, lig ik in bed met de gedachte dat ik misschien nog moet. Ik probeer aan de Sahara te denken of aan kurk, maar dat helpt niet. Zuchtend schuifel ik toch maar weer naar het kleinste kamertje, een druppel, nog een, drie achter elkaar en klaar, terugsloffen, eindelijk slapen.

Een liter

Mijn favoriete plasmoment is na een lange rustige nacht, dan komt er soms wel een liter uit. Zo voelt het, ik heb het nooit gemeten. Soms sta ik tegenover een urinoir en plas ik maar door, terwijl links en rechts van mij mannen komen en weer gaan. Waar komt het toch allemaal vandaan, denk ik op zo’n moment. 

Soms stel ik me voor dat het nooit meer ophoudt, wat ik bij meer dingen heb, zoals bij laag overvliegende vliegtuigen of bij verwensingen mijn kant op, die je als publicerend mens soms ten deel vallen. Uiteindelijk houdt alles toch op, vliegtuigen en verwensingen en ook mijn plas. Nog even heen en weer met m’n heupen voor de laatste drup en dichtritsen.

Soms ga ik in de wc’s naast iemand staan die door mijn aanwezigheid niet meer kan. Ik voel zijn verkramping, die op mij (ik weet ook niet waarom) een extra ontladende werking heeft. Uit solidariteit stop ik na enkele deciliters (dat is een schatting) en kom een half uur later gewoon nog even terug voor de rest. In de tussentijd bedenk ik dat je in principe overal een column over kunt schrijven.

Schrijver en dichter Erik Jan Harmens over de prikkels die het druk maken in zijn hoofd. Lees hier zijn eerdere columns.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden