Waar blijft de Afrikaanse wereldkampioen?

Marokkaans international en Ajacied Hakim Ziyech in actie tegen Iran. Marokko verloor de eerste groepswedstrijd met 1-0.Beeld ANP Pro Shots

Denker des Vaderlands René ten Bos kijkt tijdens het WK naar heldendom en tragiek, naar individu en collectief, naar stadion, publiek, en kleding. Naar essentie en randzaken. Vandaag: de Afrikaanse voetbalelftallen.

Nigeria heeft ook al weer verloren, kansloos, tegen Kroatië. Het ergste: Nigeria liet nauwelijks één goede aanval zien. Marokko leed een zielige nederlaag tegen Iran. Onze vrienden uit Egypte gingen in de laatste minuten bijna even zielig ten onder tegen Uruguay. En dan nu Nigeria. Tunesië en Senegal moeten nog spelen, maar ik acht die landen niet sterker dan de eerste drie.

Gezien het enorme reservoir aan Afrikaans talent droomden we jarenlang van prachtige Afrikaanse voetbalelftallen. Misschien ooit zelfs een Afrikaanse wereldkampioen? We hebben een paar sterke elftallen gehad: de ontembare leeuwen uit Kameroen waren begin jaren negentig het meest tot de verbeelding sprekende voorbeeld.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

René ten BosBeeld Merlijn Doomernik

Vergeet Ghana niet, het Afrikaanse land was acht jaar geleden erg sterk. Ze vlogen eruit in de kwartfinale tegen Uruguay, door een infame handsbal van Luis Suárez. Weet u dat nog? In de laatste minuut van de kwartfinale haalde toenmalig Ajacied Luis Suárez als een volleerde keeper de bal met zijn hand weg van de eigen doellijn. Zo voorkwam Suárez een doelpunt voor Ghana. Suárez eruit met rood, maar de penalty voor Ghana ging er niet in. Er kwam een strafschoppenserie, die Uruguay won. Na die fortuinlijke overwinning bestempelde Luis Suárez zichzelf als de nieuwe eigenaar van de 'hand van God'.

Zorgen

En nu? Nigeria zwak, Marokko zwak, Egypte zwak. Dit resultaat baart mij zorgen over hoe het met het huidige Afrikaanse voetbal is gesteld. Ontbreekt het grote talent? Je ziet dat de Afrikaanse voetballers balvaardig zijn, dat ze technisch zijn, maar het meedogenloze, zoals je dat ziet bij een Ronaldo, ontbreekt totaal.

Tegelijkertijd denk ik aan al die dansende Nigeriaanse supporters op de tribune. Waarom zou je treuren om een nederlaag? Waarom vinden we het erg als talent niet wordt verwezenlijkt, een potentie niet geactualiseerd wordt? Ik ga vandaag speciaal letten op Tunesië en dinsdag op Senegal. Ik hoop toch dat zij het beter doen.

Lees ook: Wat de filosoof van voetbal kan leren

Filosofie heeft meer aan voetbal dan voetbal aan filosofie, vindt Denker des Vaderlands René ten Bos. Filosofie kan iets opsteken van voetbal, meent hij, veel meer dan andersom.

De geniale held Ramos en de zijnen kunnen dit aan

's Lands denker René ten Bos vindt Sergio Ramos geniaal, omdat hij tegenstanders 'zonder echt opzichtige overtredingen' kan uitschakelen. Dan hoort u het eens van een ander, schrijft Henk Hoijtink. Want normaal gesproken krijg je weinig bijval als je deze voetballer onvoorwaardelijk prijst.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden