Review

W. Soerjadi - Pieces of a dream

Dat hij kan pianospelen, weten we al sinds hij als zeventienjarige jongen de derde prijs van het Franz Lisztfestival in de wacht sleepte. Sindsdien volgde de carrière van Wibi Soerjadi een opvallend spoor.

Met zijn romantic concerts, gewijd aan de lente of de kerst, vulde hij met gemak grote zalen. Zelfs Carnegie Hall in New York deed hij aan. De grote doorbraak bleef echter uit. En dat is begrijpelijk. Want Soerjadi is een heel bijzondere pianist, maar niet een heel bijzondere musicus. Zijn laatste cd 'Pieces of a dream' brengt dat opnieuw aan het licht.

Soerjadi verzamelde zeventien stukken van uiteenlopende componisten, van Bach tot Prokofjev, maar met de nadruk op de romantiek van de 19de eeuw. Al die stukken overgiet hij met hetzelfde romantische sausje. In elk stuk zijn de vertragingen en de overgangen van hard naar zacht voorspelbaar. Na twee stukken weet je precies hoe Soerjadi ze zal spelen. Zelfs bij Bachs 'Jesu, joy of man's desiring' past hij dat maniertje toe, met lachwekkend resultaat. Bovendien gaan na een tijdje de melancholieke softfocustoon en het even inhouden op cruciale momenten irriteren. Bij Soerjadi zijn er namelijk zoveel cruciale momenten dat de natuurlijke stroom van de muziek voortdurend verstoord wordt. Net als zijn romantische voorbeeld Liszt maakt Soerjadi transcripties van bestaande muziek. Op de bonus-cd kunnen we horen wat Soerjadi uithaalt met de muziek van de film 'Gladiator'. Van de muzikale thema's maakte hij een lekkere vette potpourri van virtuoze hoogstandjes. Een groot contrast met de droomstukjes, maar evenmin een toonbeeld van goede smaak. Maar pianospelen kan hij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden