VVD maakt potje van dualisme

Twee moties van wantrouwen kreeg Ard van der Steur in het korte jaar dat hij minister is aan zijn broek en één motie van afkeuring. Alle drie haalden geen meerderheid in de Kamer. Des te verbazingwekkender dat de Kamer woensdagavond geen motie van afkeuring, dan wel wantrouwen indiende tegen de bewindsman.

Voor het debat stuurde Van der Steur de wijzigingen die hij als Kamerlid voorstelde in de brief van zijn voorganger Ivo Opstelten over de zogenoemde Teevendeal en het niet te vinden bankafschrift. De nekharen van degenen die nog iets verwachten van ons parlementair stelsel moeten al recht overeind zijn gaan staan. Maar het kan allemaal nog erger, zo bleek tijdens het debat.

Van der Steur moest erkennen dat hij meerdere keren als Kamerlid van zijn partijgenoten op het ministerie van veiligheid en justitie voorinzage kreeg in informatie, die klaarstond om naar de Kamer gestuurd te worden. Dat was bijvoorbeeld het geval bij het eerste onderzoek naar de bewijzen voor de Teevendeal van voormalig topambtenaar Van Brummen. Van der Steur adviseerde bij die gelegenheid om de Kamer te melden dat betrokkenen onvoldoende herinneringen hadden aan de afwikkeling van de deal.

Het moet toch allemaal niet nog grotesker worden. Dat Nederland geen zuiver dualistisch stelsel heeft, is algemeen bekend en ook alleen voor de echte purist een gruwel, maar de praktijken op justitie gingen (en gaan wellicht) veel en veel te ver.

Een zuiver dualistisch stelsel waarbij de uitvoerende macht (het kabinet) en de controlerende macht (het parlement) alleen in wetgeving een gezamenlijke taak hebben en voor het overige strikt gescheiden verantwoordelijkheden, is onmogelijk in een land dat alleen coalitieregeringen kent. Geen enkele partij haalt in dit land een meerderheid en daarom is samenwerking tussen partijen nodig. De basis voor die samenwerking is het regeerakkoord, een verzameling afspraken tussen fracties in het parlement. Dat fracties de vinger stevig aan de pols houden bij de uitvoering van dat regeerakkoord is niet meer dan logisch.

Hier ging het echter niet om zaken het regeerakkoord rakende. Hier ging het om schadebeperking en het zuivere belang van niet meer dan één politieke partij, de VVD. Van der Steur en zijn politieke bazen - en wellicht ook de justitiewoordvoerder van de coalitiepartner, PvdA-Kamerlid Jeroen Recourt - zagen er geen kwaad in hier gemene zaak te maken met een inderdaad hopeloos zwakke minister.

Dat is bijzonder kwalijk. Het sombere vermoeden bestaat dat dit nu toevallig in de openbaarheid komt, maar dat het kennelijk schering en inslag is. Zo komt van de parlementaire controle op een regering natuurlijk niets meer terecht, terwijl die taak er echt niet voor niets is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden