Vuilniszakken

JANITA MONNA

Het vrolijke van de vuilniszakken

wordt wel eens vergeten.

De vrolijkheid

van de terugkeer.

De korte duur van koeien, zonne schermen

en de liefde is onopvallend.

De vuilniszakken blijven. Hotels voor

gisten zijn het, haltes voor de dingen

op reis naar de tijd in de heuvels.

Ach zoveel nepalese prinsen langs

de stoeprand, zoveel nepalese prinsen.

Frank Koenegracht

Uit: Vroege sneeuw. De Bezige Bij, 2003

Het zou maar zo kunnen dat u vanavond de aardappels schilt boven deze krant. Die schillen verdwijnen dan naar alle waarschijnlijkheid in de groene container. De krant zelf gaat het bij het oud papier. Want de tijd dat alle afval nog gewoon gezellig samen in de vuilnisbak verdween, is voorgoed voorbij. Anders dan de Leidse dichter/psychiater Frank Koenegracht ooit beweerde, is de grijze zak op z'n retour. En dus is deze ode aan de vuilniszak een bijna nostalgisch gedicht.

Het draait de zaken bovendien eens lekker om. Niks geen huishoudelijke sleur. De zak, die meestal nogal achteloos in de bak wordt gedaan, is ineens een trouwe huisvriend, een goedzak die alle troep - tegenwoordig zakelijk 'restafval' geheten - gastvrij onthaalt. Het meeneemt op reis, op weg naar een nieuw avontuur op de vuilstort.

En ja, inderdaad, zo'n samengebonden zak, met zo'n vrolijke pluim bovenop, heeft iets koninklijks. Je zou er best een Nepalese prins - met zo'n typerend hoofddeksel - in kunnen zien. Maar langs de stoeprand staan ze niet vaak meer.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden