'Vuile rotjood' in het Arabisch

Said el-Haji is een beminnelijk mens, zoals ik heb kunnen constateren tijdens de Boekenweek. We waren twee avonden samen geprogrammeerd, een 'autochtone' schrijver (ik) en een 'allochtone' schrijver (hij).

El Haji is ook een moedig mens. In zijn debuutroman 'De dagen van Sjaitan' opent de in Marokko geboren en in Nederland opgegroeide schrijver, de aanval op de claim van de islam dat zij alleen aanspraak kan maken op de waarheid. De filosofische El Haji keek over de muur van de eigen geloofsgemeenschap en ontdekte dat de fundamentele waarheden door alle religies zijn ontdekt. De eigen kring was hem niet dankbaar, maar een doodvonnis heeft het gelukkig niet opgeleverd. Nederland is geen Iran. De discussie met de islam wordt in El Haji's roman gevoerd door een man met de bijnaam Sjaitan, duivel. De imam dient hem van repliek. ,,Klets niet, al jahoed'', bijt hij Sjaitan toe. Het betekent letterlijk 'jood', maar heeft de bijklank 'vuile rotjood'. De imam gebruikt het alsof het doodgewoon is. Is het (ook) in Nederland normaal dat Marokkanen elkaar in het Arabisch voor 'vuile rotjood' uitschelden? Als dat laatste zo is, wat staat Nederland dan te wachten? Zal het vaker gaan zoals op een schoolplein in een van de grote steden? Een Marokkaans jongetje van de nabij liggende school kwam naar het schoolplein en vroeg welk kind joods was? Een kind werd aangewezen. Het jongetje vertrok, haalde wat allochtone vriendjes en samen sloegen ze het joodse kind in elkaar.

Het Centrum Informatie en Documentatie Israël heeft zijn jaarlijkse lijst antisemitische incidenten gepubliceerd (zonder bovenstaand geval). Het aantal is toegenomen, vooral incidenten waarbij Marokkanen zijn betrokken. De anti-joodse leuzen tijdens demonstraties uit solidariteit met de Palestijnen werden geregistreerd, omdat ze in het Nederlands werden geroepen.

Maar hoe staat het met de verwensingen die Nederlandse Arabieren elkaar toeroepen, waarin de 'jood' de oeroude rol van 'het kwade' krijgt toebedeeld? Van de leiders in de Arabische wereld kan geen matiging worden verwacht. Zij houden het beeld van de duivelse joden slechts in stand. Zelfs de nieuwe, in het Westen opgeleide Syrische president Basjar Assad maakte zich eraan schuldig tijdens het bezoek van de paus aan zijn land. Ook heeft hij, net als andere Arabische leiders, zijn twijfel uitgesproken over de Holocaust. Zijn de Nederlandse Arabieren doof voor dat soort uitspraken?

De vooroordelen binnen de Arabische gemeenschap kwamen deze week ook in het nieuws door de uitspraak van een imam in Rotterdam dat homoseksualiteit een ziekte is. Toen de in New York levende, inmiddels gestorven ultraorthodoxe rabbijn Menachem Shneersohn hetzelfde beweerde en joden zoals ik geschokt waren, kregen we te horen dat dit een progressief standpunt was. Van een 'abominatie' was het een 'ziekte' geworden, dat wil zeggen van een verderfelijke zonde iets wat te genezen viel. Grote onzin natuurlijk, maar het zou me niet verbazen als dit argument ter verdediging van de imam weldra opduikt.

Ondertussen is de gay-gemeenschap terecht in alle staten. Terwijl de autochtone binken het poten rammen eindelijk hebben gestaakt, komt de discriminatie en potenrammerij langs allochtone weg de Nederlandse samenleving weer binnen. Eenzelfde patroon als voor het antisemitisme. Nederland was nooit echt tolerant, maar het kan wel degelijk intoleranter worden. De discussie moet worden aangegaan met de kleine of grote groep allochtonen die het niet begrepen hebben op joden en homo's. Met de moed van een Said El Haji en van een Felicitas Duyvestein, de politieagente die de Marokkaanse en Turkse koffiehuizen in Utrecht binnenstapt om met de mannen te praten over hun archaïsche opvattingen over vrouwen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden