Vuelta

Vuelta is hartstikke zwaar, maar de toptien zit elkaar op de hielen

Jesus Herrada Beeld EPA

Tot vrijdag zat er in de Ronde van Spanje een wat vreemde discrepantie tussen de stand in het klassement en de zwaarte van de afgelopen etappes. 

Tot de negen kilometer lange slotklim van de dertiende etappe van gisteren naar La Camperona, die met stukken van 24 procent de steilste klim was uit deze Vuelta, stond de toptien binnen vijftig seconden van elkaar. 

Niet veel verschil, en dat ondanks de zware overgangsetappes die op- en afliepen in de tweede week van de Ronde van Spanje. Bauke Mollema noemde niet voor niets woensdag misschien wel de moeilijkste etappe van het jaar. Er werd zeer hard gereden (de eerste twee uur 48 kilometer per uur gemiddeld), het was warm en bovendien ging de Vuelta-organisatie er conservatief vanuit dat er 2000 hoogtemeters in de etappe zouden zitten. De renners lazen er op hun tellers 3500 uit.

Uitputting, afmatting. Voor alle renners. Wilco Kelderman was er de afgelopen week wel tevreden mee. Van hem mocht het elke etappe moeilijk zijn. “Dan is iedereen wat vermoeider als we vrijdag echt gaan klimmen”, zei de Sunweb-renner die dankzij mechanische pech (een kapot achterwiel) zichzelf buiten de toptien terugvond.

Blufpoker

Simon Yates, de leider in de tweede week, koos donderdag voor een verandering van aanpak door niet achter Jesus Herrada aan te rijden, die op die manier de rode leiderstrui kon veroveren. Zijn eigen uitleg was dat zijn team niet de manschappen had om de koers te controleren. 

Aan de andere kant gaf het ook aan dat hij zichzelf niet als dé uitgesproken favoriet zag – of zich zo wilde profileren. Hij liet het over aan onder meer Movistar van Alejandro Valverde en Nairo Quintana om (mee) te werken. Het was blufpoker, maar met goede kaarten. Movistar rijdt een thuiswedstrijd en heeft zichzelf bijna de verplichting opgelegd om vooraan te rijden. Maar toch, Yates’ gedrag paste bij deze Vuelta, waarin velen nog een kans zien om te winnen.

La Camperona zou voor de eerste echt grote verschillen zorgen, was het idee. Een drie kilometer lange, steile, smalle slingerweg naar de top zou de eerste schifting maken. Dat een vluchter zou winnen (de onbekende Oscar Rodríguez van Euskadi) was voorspelbaar, belangrijker was de strijd in het peloton.

Daar was het aan Nairo Quintana en Simon Yates om voor de tijdverschillen te zorgen. Dat deden ze, in de laatste kilometer. Kelderman en Steven Kruijswijk barstten niet, ze bogen een beetje. Quintana en Yates wonnen zo’n twintig seconden op de achtervolgende groep favorieten. Dat waren toch wel magere tijdverschillen voor een vooraf zo opgeklopte etappe.

Kruijswijk kreeg daarmee wat hij wilde. Hij ging ervan uit dat Yates en Quintana tijd zouden winnen, het ging hem erom de twee geen kans te geven met hun specialiteit, de keiharde versnelling, weg te laten rijden. Door het tempo vrij regelmatig te houden, kon Kruijswijk bij de besten blijven. Hij hield zijn plek in de toptien vast, maar hij won geen plaatsen. Want schade beperken betekent nog niet zelf aanvallen. Iets wat ook Kelderman ondervond. 

Bijblijven lukte beide Nederlanders wel. En zo werd ook na de dertiende etappe van de Vuelta het klassement niet groots opgeschud. Een bergrit, dat overleven de meeste klassementsrenners nog wel. Vandaag en morgen gaat het nog twee keer naar een finish bergop. Komen daar dan de grote verschillen?

Lees ook:

De wielerliefhebber lijkt weer verwend te worden met de Vuelta. Als de moeheid niet toeslaat

Nederland heeft drie renners aan de start die iets kunnen winnen, maar het is onzekerheid troef in de Vuelta.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden