VS proberen Palestijnen tot praten te verleiden

Israëlische soldaten voeren jonge stenengooiende Palestijnen mee in Hebron. (FOTO AFP ) Beeld AFP
Israëlische soldaten voeren jonge stenengooiende Palestijnen mee in Hebron. (FOTO AFP )Beeld AFP

De VS en de rest van de wereld roepen Israël op te stoppen met bouwen in bezet gebied. Maar de ruzie met de Amerikanen is voorbij.

De ruzie tussen de VS en Israël is gesust – tot de volgende uitbarsting. De Amerikaanse krant Washington Post vatte het bondig samen: Israël en de VS zijn het eens over een ’don’t ask don’t tell’-beleid. In de Israëlische context betekent het: Israël moet zijn bouwplannen voor Jeruzalem niet aan de grote klok hangen.

Tegelijkertijd zou de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken, Hillary Clinton, van Israël geëist hebben tijdelijk niet daadwerkelijk over te gaan tot de bouw van de gewraakte 1600 huizen ten noordoosten van Jeruzalem. De bekendmaking daarover tijdens het bezoek van de Amerikaanse vicepresident Joe Biden was de directe oorzaak van de mini-rel.

Formeel blijft Washington van Israël eisen dat het alle bouw in de Westoever en Arabisch Oost-Jeruzalem staakt. Liefst wil het nu zichtbare gestes – opheffen van wegversperringen, overdracht van bevoegdheden aan de Palestijnen -– om de Palestijnen weer naar de onderhandelingstafel te lokken.

Dezelfde verlangens/eisen keerden gisteren terug in de verklaring van het Midden-Oosten Kwartet dat in Moskou bijeenkwam. Het Kwartet (Rusland, VS, EU en VN) riep Israël op tot een bouwstop en het hervatten van het vredesoverleg, om binnen twee jaar tot een akkoord te komen. De Palestijnen verwelkomden de oproep, maar voegden daar de eis aan toe een bewakingssysteem te creëren om te controleren of Israël zich ook echt aan een bouwstop houdt.

Feit is dat de VS al precies weten waar Israëlische tractoren aan het werk zijn. Ze worden daarbij geholpen door Israëlische vredesbewegingen die mensen in dienst hebben om elke nieuwe steen te noteren. En dat is nog afgezien van de Israëlische en Palestijnse media die weinig onopgemerkt laten. Daarvoor is het gebied – nog geen Gelderland – ook te klein. Alleen is het niet altijd opportuun voor Washington alles te weten.

Obama had gehoopt allereerst het (indirecte) vredesoverleg weer op gang te krijgen. Die taak heeft hij opgedragen aan George Mitchell, die zijn sporen heeft verdiend met het Ierse Goede Vrijdagakkoord.

Intussen heeft de president zelf zijn handen vol aan de gezondheidszorg (dit weekeinde), de economische crisis, Irak en Afghanistan, en de Congresverkiezingen dit najaar. Bovendien houdt komende week de joodse lobby Aipac zijn conferentie, en dat is per definitie een driedaagse van prominente sprekers die met elkaar concurreren in mooie woorden over Amerika’s verbondenheid met de Joodse staat. Fox News berichtte gisteren dat Netanjahoe Obama tijdens het congres zal ontmoeten.

Obama kan op dit moment dus geen ruzies gebruiken. In die context is de zinsnede van het Kwartet over ’een akkoord binnen twee jaar’ misschien een aanwijzing. Dat tijdsbestek sluit aan bij het plan van de Palestijnse premier Fajad, die met behulp van het Kwartet in Palestijns gebied aan de slag is staatsinstituties op te bouwen. Hij wil binnen twee jaar ’de Palestijnse staat’ uitroepen.

Obama’s probleem is zijn eigen bredere visie. Daarin staat het Israëlisch-Palestijns conflict niet los van de rest van de wereld, maar vormt het zelfs een bron van spanning die hem steun in de Arabische wereld kost. Hij heeft vorderingen op Israëlisch-Palestijns terrein nodig om sterker te staan in die Arabische wereld en zijn aanpak van Iran. De optie pappen-en-nathouden is er dan ook niet echt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden